یک معلم کارآمد دینی باید بیش از آن که «انتقال دهنده» باشد

از منظر تربیتی، یک معلم کارآمد دینی باید بیش از آن که «انتقال دهنده» باشد، «همسفر» یادگیرنده در مسیر جست وجوی حقیقت باشد و این مهم، مستلزم برخورداری او از ظرفیت های انسانی بالایی چون فروتنی معرفتی، گوش دادن فعال، همدلی و بالاتر از همه، اصالت (authenticity) در دینداری خود است. تا زمانی که سیاست های تربیت معلم، توسعه حرفه ای و ارزیابی عملکرد، بر شاخص هایی چون توانایی برقراری ارتباط انسانی و تسهیل تجربه معنوی استوار نشود، همچنان معلم به یکی از بزرگ ترین موانع تحقق اهداف آموزش دینی بدل خواهد ماند.