آسیب های محتوایی و ساختاری در برنامه درسی معارف اسلامی

برنامه درسی رسمی معارف اسلامی در مدارس ایران، با وجود تجدیدنظرهای متناوب، همچنان از ضعف های بنیادینی رنج می برد که تاثیر مستقیمی بر بی اثربخشی این آموزش ها دارند. یکی از بارزترین این ضعف ها، نبود تعادل میان ابعاد سه گانه برنامه درسی (محتوا، اجرا و ارزشیابی) و غلبه رویکرد محتوامحور و کتاب بنیان است. تحلیل محتوای کتاب های درسی مقاطع مختلف ابتدایی و متوسطه نشان می دهد که حجم زیادی از مفاهیم انتزاعی فقهی، کلامی و تاریخی به صورت فشرده و بدون توجه به پیش نیازهای شناختی و عاطفی دانش آموزان گردآوری شده اند (ملکی، ۱۳۹۱).