فهم معاصر از تربیت دینی

. با این حال، در فهم معاصر از تربیت دینی، تاکید روزافزونی بر خروج از رهیافت «آموزش مستقیم به قصد القاء» و حرکت به سمت «تسهیل تجربه دینی و گفت وگوی وجودی» دیده می شود. برای نمونه، گریمیت (Grimmitt, ۲۰۰۰) با تمایز نهادن میان سه رویکرد «تعلیم به دین» (Learning Religion)، «تعلیم درباره دین» (Learning about Religion) و «یادگیری از دین» (Learning from Religion)، نشان می دهد که گونه سوم که بر فرایند شخصی سازی و تامل انتقادی استوار است، برای جوامع کثرت گرا و نسل نوجوی امروز مناسب تر است.