چرخه معیوب ناکارآمدی تولید و بازتولید

این امر به طور ضمنی پیام می دهد که در دین داری، آنچه مهم است «دانستن» است، نه «بودن» و «شدن». بنابراین، مسئله اصلی از یک سو ناظر به نارسایی های درونی برنامه درسی، محتوا و روش تدریس و از سوی دیگر، متاثر از متغیرهای بافتی و نهادی است که در تعامل با یکدیگر، چرخه معیوب ناکارآمدی را تولید و بازتولید می کنند. نکته مهم آن است که این آسیب ها اغلب ماهیتی سیستمی دارند و برخورد گزافه ایک و بخشی نگر با آن ها راه به جایی نمی برد. برای مثال، نمی توان صرفا با تغییر کتاب ها یا افزودن فناوری به کلاس، انتظار تحول اساسی داشت، مادامی که بنیان های نظری حاکم بر سیاست گذاری ها، نظام تربیت معلم و رابطه قدرت در کلاس درس دچار تغییر نشوند. مقاله حاضر با درک این پیچیدگی، می کوشد به گونه ای نظام مند تمام این ابعاد را در قالب یک چارچوب مفهومی یکپارچه بررسی کند و ضمن تعمیق فهم از ریشه ها و سازوکارهای آسیب زا، زمینه را برای مداخلات مبتنی بر شواهد فراهم آورد.