چگونه توانستم با کمک مهارت های روانشناختی، خشم و پرخاشگری یکی از دانش آموزانم به نام «هستی» را کاهش دهم؟

مدیریت رفتارهای نابهنجار در محیط های آموزشی، یکی از چالش های اساسی معلمان در ایجاد فضای یادگیری اثربخش است. این اقدام پژوهی با هدف شناسایی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دانش آموزی به نام «هستی» در پایه یازدهم هنرستان امام حسن مجتبی (ع) در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ انجام شد. در کلاس ۳۷ نفره ما، رفتارهای تکانشی و خشم های مکرر این دانش آموز، نه تنها روند یادگیری او را مختل کرده بود، بلکه بر جو روانی کلاس نیز تاثیر منفی گذاشته بود.در این پژوهش، پس از واکاوی علل ریشه ای پرخاشگری از طریق مشاهده نظام مند، مصاحبه با دانش آموز و بررسی سوابق تحصیلی، مشخص شد که ضعف در مهارت های خودتنظیمی و شیوه های مقابله با استرس، عوامل کلیدی هستند. بدین منظور، با تکیه بر رویکردهای روانشناختی، اقداماتی نظیر آموزش تکنیک های مدیریت خشم، بازسازی شناختی، تقویت مهارت های ارتباطی و ایجاد یک محیط امن و بدون قضاوت در دستور کار قرار گرفت. اجرای این مداخلات در طول یک نیم سال تحصیلی، تغییرات محسوسی در رفتار هستی ایجاد کرد؛ به گونه ای که ضمن کاهش چشمگیر دفعات پرخاشگری و بروز خشم های انفجاری، شاهد افزایش تاب آوری و بهبود تعاملات اجتماعی وی با هم کلاسی ها بودیم. نتایج این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری رویکردهای حمایتی و مهارت های روانشناختی توسط معلم، می تواند به عنوان راهکاری کارآمد در تعدیل رفتارهای آسیب زا و هدایت دانش آموزان به سمت رفتارهای سازگارانه عمل کند.