چگونه توانستم با کمک هوش مصنوعی و بهره گیری از فناوری کلاس درس پویا و مشارکتی داشته باشم؟

این اقدام پژوهی با هدف ارتقای پویایی، مشارکت جویی و کیفیت یادگیری در کلاس پایه یازدهم دبیرستان فرهنگ و ادب ناحیه ۳ اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد. با توجه به تجربه ۹ ساله تدریس و مشاهده کاهش مشارکت فعال دانش آموزان در فضای سنتی کلاس، پرسش اصلی پژوهش این بود که «چگونه می توانم با بهره گیری از فناوری های آموزشی و ابزارهای هوش مصنوعی، محیطی پویا، انگیزه بخش و مشارکتی ایجاد کنم؟» در مرحله نخست، داده های توصیفی از طریق مشاهده، گفت وگو با دانش آموزان، تحلیل تکالیف و بررسی وضعیت یادگیری ۳۰ دانش آموز جمع آوری شد. سپس مجموعه ای از راهکارهای فناورانه از جمله استفاده هدفمند از ابزارهای هوش مصنوعی برای شخصی سازی محتوا، طراحی فعالیت های مشارکتی مبتنی بر یادگیری فعال، تولید محتوای تعاملی، و به کارگیری بسترهای آنلاین جهت مدیریت کلاس و بازخورددهی انتخاب و اجرا گردید.یافته ها نشان داد استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در تدریس نه تنها موجب افزایش مشارکت، یادگیری عمیق و انگیزه تحصیلی دانش آموزان شد، بلکه کیفیت تعاملات کلاسی، نظم آموزشی و مسئولیت پذیری فراگیران را نیز به شکل معناداری بهبود بخشید. دانش آموزان در فعالیت های گروهی، پروژه محور و تمرین های مبتنی بر فناوری، حضور فعال تری داشتند و احساس خودکارآمدی بیشتری گزارش کردند. به طور کلی، این اقدام پژوهی تایید می کند که هوش مصنوعی، اگر به صورت هدفمند و خلاقانه در محیط متوسطه دوم به کار گرفته شود، می تواند عاملی اثرگذار در ایجاد کلاس درس پویا، مشارکتی و مطابق با نیازهای نسل امروز باشد.