بررسی تاثیر کلاس های هوشمند بر اثربخشی تدریس

ورود فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) به عرصه آموزش، شیوه های روش های تدریس را به بنیان های خود تغییر داده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کلاس های هوشمند بر اثربخشی تدریس در مدارس متوسطه شهر تهران انجام شده است. هدف اصلی مطالعه، تحلیل چگونگی تاثیر تخته های هوشمند، سیستم های مدیریت یادگیری مبتنی بر ابر و مکانیسم های بازخورد بلادرنگ بر درگیری دانشجویان، عملکرد معلم و پیشرفت تحصیلی است. این پژوهش با استفاده از روش ترکیبی (آمیخته)، داده ها را از ۳۰۰ دانش آموز و ۲۰ معلم در ده کلاس هوشمند جمع آوری کرد. داده های کمی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته تحلیل شدند. یافته ها نشان داد همبستگی مثبت و معناداری میان استفاده از ابزارهای کلاس هوشمند و اثربخشی تدریس وجود دارد، به ویژه در افزایش انگیزه دانش آموزان و تسهیل یادگیری شخصی سازی شده. نتایج همچنین نشان می دهد که سواد دیجیتال معلم و پشتیبانی نهادی متغیرهای میانجی حیاتی هستند. اگرچه کلاس های هوشمند مزایای قابل توجهی دارند، اما چالش هایی نظیر پایداری زیرساخت فنی و نیاز به توسعه حرفه ای مداوم شناسایی شد. این مطالعه با ارائه شواهد تجربی از بافت ایرانی، به ادبیات پژوهشی می افزاید و پیشنهاد می کند که پیاده سازی استراتژیک فناوری های هوشمند، همراه با آموزش کافی، برای بیشینه سازی نتایج آموزشی ضروری است.واژگان کلیدی: کلاس های هوشمند، اثربخشی تدریس، فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش، تخته های هوشمند، سیستم آموزشی ایران، سواد دیجیتال.