تحلیل نقش هوش مصنوعی آموزشی در شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان :ارائه چارچوب بومی اجرا در مدارس ایران

گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال و ظهور هوش مصنوعی، زمینه تحولات بنیادینی را در نظام های آموزشی جهان فراهم کرده است. یکی از مهم ترین ظرفیت های هوش مصنوعی در حوزه آموزش، امکان شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان بر اساس ویژگی ها، نیازها، توانایی ها و علایق فردی آنان است. در نظام های آموزشی سنتی، معمولا تمامی دانش آموزان از یک برنامه آموزشی مشابه بهره مند می شوند، در حالی که تفاوت های فردی میان یادگیرندگان می تواند بر کیفیت یادگیری و میزان موفقیت تحصیلی آنان تاثیر قابل توجهی داشته باشد. هدف این مقاله، تحلیل نقش هوش مصنوعی آموزشی در شخصی سازی مسیر یادگیری دانش آموزان و ارائه یک چارچوب بومی برای اجرای آن در مدارس ایران است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با بررسی مطالعات داخلی و خارجی، ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی در آموزش مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق تحلیل داده های آموزشی، شناسایی الگوهای یادگیری، ارائه بازخوردهای هوشمند، پیش بینی نیازهای آموزشی و طراحی مسیرهای یادگیری فردی، می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش و افزایش اثربخشی فرایند یاددهی یادگیری ایفا کند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که استفاده از این فناوری می تواند به توسعه عدالت آموزشی، کاهش شکاف های یادگیری، افزایش انگیزه دانش آموزان، ارتقای تصمیم گیری آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی منجر شود. با این حال، چالش هایی همچون محدودیت زیرساخت های فناورانه، کمبود سواد دیجیتال، مسائل اخلاقی و امنیت داده ها، ضرورت بومی سازی محتوا و نیاز به توانمندسازی معلمان از مهم ترین موانع اجرای موفق این رویکرد در مدارس ایران محسوب می شوند. در پایان، چارچوبی بومی مبتنی بر ابعاد فنی، فرهنگی، تربیتی و مدیریتی ارائه شده است که می تواند مبنایی برای توسعه آموزش هوشمند و شخصی سازی شده در نظام آموزشی ایران باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، مسیر یادگیری دانش آموزان ، مدارس هوشمند ، نظام آموزشی ایران