رابطه تجارب مثبت در مدرسه با سلامت ذهنی دانش آموزان در دوره دوم ابتدایی شهرستان نجف آباد

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه بین تجارب مثبت در مدرسه (شامل سپاس گزاری، شور و اشتیاق، خوش بینی و پشتکار) با سلامت ذهنی (شامل ارتباط با مدرسه، لذت از یادگیری، اهداف آموزشی و کارآمدی تحصیلی) در دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان نجف آباد انجام شد.روش: این پژوهش از نظر هدف بنیادی و از نظر روش، توصیفی‑همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان نجف آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به تعداد ۱۳,۳۴۵ نفر بود. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان، ۳۷۵ نفر برآورد شد که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. داده ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد: «تجارب مثبت در مدرسه» فورلانگ و همکاران (۲۰۱۴) و «پرسشنامه بهزیستی ذهنی دانش آموز» رنشاو و همکاران (۲۰۱۴) جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با نرم افزار SPSS نسخه ۲۰ استفاده گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که بین همه مولفه های تجارب مثبت در مدرسه با همه مولفه های سلامت ذهنی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (۰۱/۰>p) بالاترین همبستگی مربوط به رابطه بین «شور و اشتیاق» با «لذت از یادگیری» (۵۳/۰=r) و پایین ترین همبستگی مربوط به رابطه «سپاس گزاری» با «اهداف آموزشی» (۳۱/۰=r) بود. همچنین نتایج رگرسیون نشان داد که چهار مولفه تجارب مثبت در مجموع ۴۷ درصد از واریانس سلامت ذهنی دانش آموزان را تبیین می کنند. نتیجه گیری: تجارب مثبت در مدرسه می توانند پیش بینی کننده قوی برای سلامت ذهنی دانش آموزان دوره دوم ابتدایی باشند. بر این اساس، طراحی برنامه های مداخلاتی مدرسه محور با تاکید بر تجارب مثبت، برای ارتقای سلامت ذهنی این گروه سنی پیشنهاد می گردد.

کلیدواژه ها:

تجارب مثبت در مدرسه ، سلامت ذهنی ، بهزیستی ذهنی ، دوره دوم ابتدایی ، دانش آموزان نجف آباد.