نقش واقعیت مجازی در تحول آموزش و پرورش و توسعه حرفه ای معلمان

تحولات فناورانه در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته است. در این میان، فناوری واقعیت مجازی به عنوان یکی از نوآوری های پیشرو، ظرفیت های گسترده ای برای بازآفرینی فرایندهای یاددهی–یادگیری و ارتقای توسعه حرفه ای معلمان فراهم کرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واقعیت مجازی در تحول آموزش و پرورش و تاثیر آن بر توانمندسازی حرفه ای معلمان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل منابع علمی فارسی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که واقعیت مجازی از طریق ایجاد محیط های تعاملی، شبیه سازی موقعیت های آموزشی، افزایش انگیزش یادگیرندگان، تقویت یادگیری عمیق و فراهم سازی فرصت های تمرین حرفه ای ایمن برای معلمان، می تواند موجب ارتقای کیفیت آموزشی شود. همچنین این فناوری در توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان، از جمله مدیریت کلاس، تصمیم گیری آموزشی و طراحی موقعیت های یادگیری، نقش موثری ایفا می کند. با این حال، چالش هایی همچون هزینه های زیرساختی، نیاز به آموزش تخصصی معلمان و ملاحظات فرهنگی و اخلاقی نیز مطرح است. در مجموع، واقعیت مجازی می تواند به عنوان ابزاری تحول آفرین در نظام آموزش و پرورش مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش و پرورش ، توسعه حرفه ای معلمان ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری تعاملی ، تحول آموزشی