نقش واقعیت مجازی در ارتقای خودکارآمدی معلمان در تدریس دروس انتزاعی مقطع ابتدایی

پیشرفت فناوری های نوین آموزشی در دهه های اخیر، زمینه تحول گسترده ای را در فرآیند یاددهی یادگیری فراهم کرده است. در این میان، واقعیت مجازی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، توانسته است با ایجاد محیط های تعاملی، سه بعدی و شبیه سازی شده، فرصت های جدیدی را برای آموزش مفاهیم پیچیده و انتزاعی فراهم سازد. یکی از مهم ترین چالش های معلمان دوره ابتدایی، تدریس مفاهیمی است که ماهیتی انتزاعی داشته و دانش آموزان در درک و تجسم آن ها با دشواری مواجه می شوند. احساس توانایی معلمان در مدیریت این چالش ها که از آن با عنوان خودکارآمدی یاد می شود، نقش تعیین کننده ای در کیفیت تدریس، میزان خلاقیت آموزشی و موفقیت یادگیری دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واقعیت مجازی در ارتقای خودکارآمدی معلمان در تدریس دروس انتزاعی مقطع ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر بررسی مطالعات و پژوهش های مرتبط در حوزه فناوری های آموزشی، خودکارآمدی معلمان و کاربردهای واقعیت مجازی در آموزش است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از فناوری واقعیت مجازی از طریق افزایش تعامل آموزشی، بهبود تجسم مفاهیم، کاهش اضطراب تدریس، ارتقای مهارت های حرفه ای معلمان و افزایش مشارکت دانش آموزان، موجب تقویت سطح خودکارآمدی معلمان می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که بهره گیری مناسب از محیط های واقعیت مجازی می تواند کیفیت تدریس دروس انتزاعی را به شکل معناداری افزایش دهد. در نهایت، توسعه زیرساخت های فناورانه، آموزش مهارت های دیجیتال و حمایت سازمانی از معلمان به عنوان پیش نیازهای اساسی برای بهره برداری موثر از این فناوری مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، خودکارآمدی معلمان ، آموزش ابتدایی ، دروس انتزاعی ، فناوری آموزشی ، یاددهی و یادگیری