معلمان و هوش مصنوعی؛ هم سفر در مسیر تربیت مهارت و تعالی اخلاق
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 86
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSEMCONF01_3307
تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405
چکیده مقاله:
زمینه و مسئله: ورود هوش مصنوعی به عرصه آموزش، پرسش های بنیادینی درباره آینده حرفه معلمی ایجاد کرده است. برخی هوش مصنوعی را تهدیدی برای جایگاه معلم می دانند و برخی آن را فرصتی برای تحول نظام های آموزشی قلمداد می کنند. با این حال، آنچه کمتر مورد توجه قرار گرفته، ظرفیت هوش مصنوعی برای «هم سفری» با معلمان در دو ماموریت کلیدی تعلیم و تربیت یعنی تربیت مهارت های کاربردی (از جمله مهارت های قرن بیست ویکم) و تعالی اخلاقی دانش آموزان است. پژوهش حاضر با هدف پاسخ به این پرسش انجام شده است که چگونه می توان از قابلیت های هوش مصنوعی برای توانمندسازی معلمان در این دو ساحت بهره برد، بدون آنکه اصالت ارتباط انسانی و نقش تربیتی معلم مخدوش شود.روش: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی‑تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه نظام مند منابع معتبر داخلی (۱۳۹۸‑۱۴۰۲) و خارجی (۲۰۱۶‑۲۰۲۱) گردآوری و با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفته اند. جامعه بررسی شده شامل مقالات علمی‑پژوهشی، کتب تخصصی و گزارش های بین المللی (یونسکو، OECD) در حوزه هوش مصنوعی در آموزش است.یافته ها: یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند در سه سطح به معلمان یاری رساند: (۱) خودکارسازی وظایف تکراری (نمره دهی، تهیه گزارش) که زمان معلم را برای فعالیت های خلاقانه آزاد می کند؛ (۲) شخصی سازی یادگیری از طریق سیستم های تطبیقی که به معلم امکان می دهد بر پرورش مهارت های نرم (تفکر نقاد، حل مسئله، همکاری) تمرکز کند؛ (۳) پشتیبانی از تربیت اخلاقی با تحلیل الگوهای رفتاری و هشدار به موقع، بدون آنکه جایگزین الگوسازی انسانی شود. همچنین، چالش های اصلی شامل شکاف مهارتی معلمان، نبود زیرساخت های مناسب در ایران، نگرانی های اخلاقی (حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی) و خطر وابستگی بیش از حد به ماشین است.نتیجه گیری: هوش مصنوعی نه جایگزین، بلکه هم سفر معلمان در مسیر تربیت مهارت و اخلاق است. تحقق این هم سفری نیازمند بازطراحی برنامه های آموزش معلمان (با افزودن سواد هوش مصنوعی و اخلاق فناوری)، سرمایه گذاری بر زیرساخت های هوشمند در مدارس، و تدوین آیین نامه های اخلاقی برای حفاظت از داده های دانش آموزان است. معلم در این مسیر نقش «مفسر اخلاقی خروجی هوش مصنوعی» و «طراز تجربه انسانی یادگیری» را ایفا می کند. این پژوهش به سیاست گذاران آموزشی پیشنهاد می کند که به جای تمرکز صرف بر فناوری، «انسان معلم» را در مرکز تحول قرار دهند..
کلیدواژه ها:
معلمان ، هوش مصنوعی ، تربیت مهارت ، تعالی اخلاق ، هم سفر آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، سواد دیجیتال ، تربیت اخلاقی در عصر دیجیتال.
نویسندگان
شعله محمودی
کارشناسی ارشد علوم تربیتی
ریحانه دانایی فر
کارشناسی ارشد رفتار حرکتی تربیت بدنی ،
مهسا رضازاده مقدم چماچایی
کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی