پیش بینی تعالی پس از آسیب براساس سبک زندگی اسلامی و گشودگی به تجربه در زنان با پایبندی مذهبی و تجربه ی شکست در ای وی اف نقش میانجی معنای زندگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک زندگی اسلامی، پایبندی مذهبی و ویژگی شخصیتی گشودگی به تجربه در تبیین معنای زندگی و تعالی پس از آسیب در زنانی انجام شد که تجربه شکست در درمان ناباروری به روش آی وی اف را پشت سر گذاشته بودند. جامعه آماری شامل تمامی زنانی بود که در بازه زمانی فروردین تا شهریور ۱۴۰۴ با داشتن حداقل یک شکست درمانی و برخورداری از پایبندی مذهبی به مراکز ناباروری منتخب شهر تهران مراجعه کرده بودند. از میان ۹۸۰ زن واجد شرایط، تعداد ۴۰۰ نفر از طریق نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد «پنج عامل بزرگ شخصیت – فرم کوتاه مک کری و کاستا (۱۹۸۵)»، «تعالی پس از آسیب تدسکی و کالهون (۱۹۹۶)»، «پایبندی مذهبی جان بزرگی (۱۳۸۸)»، «سبک زندگی اسلامی لعلی و همکاران (۱۳۹۱)» و «معنای زندگی استایگر و فرایزر (۲۰۰۶)» و همچنین اطلاعات پرونده پزشکی مربوط به شکست درمان گردآوری شد. روایی محتوایی ابزارها با نظر متخصصان و روایی سازه با تحلیل عاملی تاییدی بررسی شد و پایایی پرسشنامه ها با آلفای کرونباخ بالاتر از ۰٫۷ تایید گردید. تحلیل داده ها با بهره گیری از روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که سبک زندگی اسلامی، پایبندی مذهبی و گشودگی به تجربه اثر مثبت و معناداری بر معنای زندگی دارند. همچنین سبک زندگی اسلامی و گشودگی به تجربه توانستند تعالی پس از آسیب را به طور مستقیم و معنادار پیش بینی کنند. با این حال، معنای زندگی در پیش بینی تعالی پس از آسیب نقش معناداری نداشت و به همین دلیل، نقش میانجی گری آن در روابط بین متغیرهای پیش بین و تعالی پس از آسیب مورد تایید قرار نگرفت. یافته ها بیانگر آن است که در زنان دارای شکست درمان ناباروری، تعالی پس از آسیب بیش از آنکه از مسیر معنای زندگی شکل گیرد، تحت تاثیر مستقیم سبک زندگی اسلامی و ویژگی های شخصیتی قرار دارد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی اسلامی ، پایبندی مذهبی ، گشودگی به تجربه ، معنای زندگی ، تعالی پس از آسیب ، شکست درمان ناباروری ، آی وی اف