تاثیر معماری اکولوژیک و استفاده از مواد و مصالح بازیافتی در طراحی داخلی فرهنگسرای کودک برای کودکان ۳ تا ۷ سال

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_EIA-1-2_003

تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405

چکیده مقاله:

کودکان حساس ترین گروه سنی جامعه را تشکیل می دهند و نقش مهمی در آینده هر کشور دارند. جوامع امروزی به کودکانی خلاق نیاز دارند. اگرچه خلاقیت به عنوان یک عنصر نهادینه از بدو تولد در هر فردی وجود دارد، اما نیاز به شکوفایی دارد و بهترین زمان پیشرفت آن در فاصله سنی ۲ تا ۱۰ سال روی می دهد. کودکان در این سنین بیشتر زمان خود را به بازی کردن اختصاص می دهند و از این طریق نحوهی برقراری ارتباط اجتماعی را می آموزند. آن ها نیاز به محیطی دارند که علاوه بر تامین ایمنی و راحتی خود بتوانند در آن آزادانه فعالیت کنند. این نیازها باعث به وجود آمدن نوعی از معماری می شود که از نظر مقیاس، استانداردها و کیفیت فعالیت مختص کودکان است. در دهه های اخیر با افزایش جمعیت و مصرف بی رویه منابع طبیعی، توجه به معماری اکولوژیک اهمیت یافته است. معماری اکولوژیک در طراحی انواع ساختمان هایی که هدف آن ها حفظ محیط زیست سالم و پایدار باشند به کار می رود. استفاده از مصالح قابل بازیافت و محصولات سبز روش مناسبی برای ساخت بناها بر اساس این رویکرد می باشد. این پژوهش، فضای داخلی فرهنگسرایی را برای کودکان ۳ تا ۷ سال مورد بررسی قرار داده است و به این مسئله می پردازد که ویژگی های معماری اکولوژیک و استفاده از مواد و مصالح بازیافتی در طراحی فرهنگسرای کودک چه تاثیری در پرورش خلاقیت کودکان و حفاظت از محیط زیست دارد و شاخصه ها و ویژگی های طراحی در معماری اکولوژیک چیست؟ برای دستیابی به اهداف مذکور، داده های پژوهش به صورت کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که در طراحی فضای کودک با به کارگیری عناصری چون نور، فرم های نرم و منحنی، رنگ، بافت های متنوع و همچنین بهره گیری از اصول معماری اکولوژیک مانند استفاده از پوشش گیاهی و مصالح قابل بازیافت می توان بستر مناسبی را جهت آموزش، پرورش خلاقیت و حفظ محیط زیست فراهم نمود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

ملیکا عبدلی

رشته معماری داخلی

محمدرضا افشاری بصیر

Department of Art and Architecture, Hamedan University, Hamedan, Iran