سمیت گوارشی عصاره آبی گیاه استبرق بر لارو موم خوار زنبور عسل

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANIMALB09_006

تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405

چکیده مقاله:

پروانه موم خوار Galleria mellonella (Lepidoptera Palidae) جدی ترین آفت شانه های موم زنبور عسل در انبارها است و مرحله لاروی آن می تواند باعث خسارت قابل توجهی به شانه ها، مواد و زنبورهای کندو شود. محصولات گیاهی طبیعی دارای فعالیت حشره کشی هستند و چون سمیت کمتری برای موجودات زنده غیر هدف داشته و ظرفیت تجزیه سریع دارند، استفاده از آنها در برابر آفات در سراسر جهان اهمیت پیدا کرده است. این تحقیق با هدف تعیین اثر بخشی گوارشی عصاره آبی گیاه استبرق روی لارو هفت روزه پروانه موم خوار و بررسی تاثیر آن بر زنده مانی و برخی جنبه های تغذیه ای و رشدی لارو در شرایط آزمایشگاهی با دمای ۲۷±۱ درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی ۶۰±۵ درصد انجام شد. هر چند میزان تغذیه از کل موم از ۶۲/۵ درصد در شاهد به ۲۹/۵ درصد در غلظت ۶۰ میلی گرم عصاره در هر گرم موم کاهش یافت اما این کاهش تغذیه تفاوت معناداری با شاهد نداشت. درصد نرخ رشد ویژه در دو روز اول تغذیه لاروها از یک گرم موم آغشته به غلظت های مختلف عصاره گیاهی در مقایسه با شاهد تغذیه با موم کاهش معنی داری در سطح یک درصد نشان داد. در بررسی سمیت گوارشی، با افزایش غلظت عصاره درصد تلفات لارو به صورت معنی دار از ۶/۲۵ درصد در پایین ترین غلظت (۱۵ میلی گرم عصاره در هر گرم موم) به ۴۳/۷۵ درصد در بالاترین غلظت (۶۰ میلی گرم عصاره در هر گرم موم) افزایش یافت. لازم است عصاره این گیاه پس از بررسی عدم تاثیر سوء آن بر زنبور عسل، به صورت کاربردی در زنبورستان ها و یا محافظت از موم ذخیره شده بررسی شود.

نویسندگان

شهره اسکندری

دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل زابل ایران

عباس خانی

گروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل زابل ایران

نجمه صاحب زاده

گروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل زابل ایران

علی میرشکار

گروه گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل زابل ایران