مطالعه ی تجربی اثر تحریک پایا و ناپایای عملگرهای پلاسمای خطی و جت مصنوعی بر جریان حول مدل پله

در این پژوهش به مطالعه ی تجربی اثر عملگرهای دی بی دی پلاسمای خطی و جت مصنوعی تحت شرایط تحریک پایا و ناپایا بر جدایش جریان و محل شروع اتصال مجدد در پایین دست مدل پله با زاویه ی ۹۰ درجه در تونل باد پرداخته شده است. همچنین اثر تغییرات سرعت جریان آزاد در محدوده ۵ تا ۲۰ متر بر ثانیه و تغییر فرکانس تحریک ناپایا در محدوده ی ۲۰ تا ۳۵۰ هرتز و محدوده اعداد اشتروهال ۱۲۵۰ تا ۵.۰ از طریق اندازه گیری فشار سطحی به کمک ابزارهای دقیق فشار شده است. نتایج حاصله از آزمایش های تونل باد نشان داد که تحریک ناپایای عملگر خطی با مشخصه ی ۰.۵ = St بیشترین تاثیر را بر تغییرات ضریب فشار در ناحیه اتصال مجدد داشته و سبب شده تا در سرعت جریان آزاد ۵ و ۱۰ متر بر ثانیه ضریب فشار به ترتیب در حدود ۲۹.۴% و ۱۶.۶% کاهش یابد. علاوه بر این مشاهده شد که در سرعت جریان آزاد برابر با ۵ متر بر ثانیه تزریق مومنتوم توسط عملگر پلاسمای جت تحت تحریک با عدد اشتروهال ۱۲۵ سبب بهم ریختگی گردابه ی ثانویه ی تشکیل شده در گوشه پله شده و در نتیجه فشار در مقایسه با حالت پلاسما خاموش تا حدود ۴۶ درصد افزایش یافته است. اما مقدار ضریب فشار در حد فاصل ناحیه ی اتصال مجدد در حدود ۲۱ درصد نسبت به حالت پلاسما خاموش کمتر کاهش یافته است. همچنین مشاهده شد که به طور کلی با افزایش سرعت جریان آزاد و با توجه به ثابت بودن ولتاژ و فرکانس تولید پلاسما به علت افزایش مومنتوم جریان آزاد و غلبه ی آن بر مومنتوم تولیدی توسط عملگر پلاسما، میزان اثرگذاری عملگرهای پلاسما کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

آیرودینامیک ، تجربی ، عملگر پلاسما خطی ، عملگر پلاسما جت مصنوعی ، پله پشت به جریان