توسعه و تولید ایمپلنتهای درون اندامی زیست سازگار با تاکید بر بهره وری انرژی در فرآیندهای ساخت و عملکرد

پیشرفت های اخیر در فناوری های تولید افزودنی تحول چشمگیری در طراحی و ساخت ایمپلنت های درون اندامی زیست سازگار ایجاد کرده است. این پژوهش به بررسی روش های نوین تولید مانند تولید افزودنی، به هم زدن اصطکاکی (FSAM)، ذوب انتخابی لیزری (SLM) و رسوب گذاری با اکستروژن خمیر (PED) می پردازد که امکان ساخت ایمپلنت هایی با خواص مکانیکی بهینه، ریزساختارهای کنترل شده و سازگاری بیولوژیکی بالا را فراهم می کنند. FS-AM به عنوان یک فرآیند کم انرژی در حالت جامد، عیوب متالورژیکی را کاهش داده و استحکام قطعات فلزی مانند آلیاژهای تیتانیوم و منیزیم را بهبود می بخشد. SLM با استفاده از لیزر پرتوان امکان تولید دقیق ایمپلنت های فلزی با تخلخل کنترل شده را فراهم کرده و ادغام بهتر با بافت استخوانی را ممکن می سازد. از سوی دیگر PED به عنوان یک روش کم دما امکان استفاده از مواد زیست فعال مانند هیدروکسی آپاتیت و پلیمرهای زیست تخریب پذیر را در ساخت داربست های مهندسی بافت فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

ایمپلنت های زیست سازگار ، تولید افزودنی ، چاپ سه بعدی ، PED ، SLM ، FS-AM