بررسی نقش گردشگری ورزشی طبیعت محور بر ارتقای سلامت جسمانی، بهبود روانی و افزایش رضایتمندی گردشگران

گردشگری ورزشی طبیعت محور به عنوان یکی از گرایشهای نوین، گردشگری با ترکیب فعالیتهای بدنی و بهره گیری از محیطهای طبیعی جایگاه ویژه ای در ارتقای سلامت فردی و اجتماعی پیدا کرده است. در این میان گردشگری ورزشی طبیعت محور با فراهم سازی بستری برای تحرک جسمانی، ارتباط مستقیم با طبیعت و تجربه نشاط جمعی به عنوان یکی از موثرترین راهکارها مطرح می شود. هدف این پژوهش بررسی نقش این نوع گردشگری در ارتقای سلامت جسمانی، بهبود وضعیت روانی و افزایش رضایتمندی گردشگران است. روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور منابع کتابخانه ای، تحلیل یافته های پژوهش های پیشین و بررسی شواهد تجربی انجام گرفته است. در چارچوب این مطالعه فعالیت هایی همچون کوه پیمایی، دوچرخه سواری، پیاده روی در طبیعت، قایقرانی و سایر ورزش های فضای باز به عنوان مصادیق گردشگری ورزشی طبیعت محور مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که مشارکت گردشگران در این نوع فعالیت ها به طور مستقیم موجب ارتقای توان قلبی عروقی، افزایش استقامت بدنی، تقویت سیستم ایمنی و کاهش خطر ابتلا به بیماری های مزمن می شود. علاوه بر این از منظر روان شناختی حضور در محیط های طبیعی و انجام ورزش های فردی یا گروهی باعث کاهش استرس، اضطراب و افسردگی شده و بهبود کیفیت خواب، افزایش اعتماد به نفس و ارتقای سطح شادکامی و نشاط را به همراه دارد. همچنین رضایتمندی گردشگران از سفر نه تنها به دلیل تجربه ای متفاوت و سالم از گذران اوقات فراغت، بلکه به واسطه تعامل اجتماعی، کسب آرامش ذهنی و دستیابی به احساس تعلق به طبیعت و جامعه افزایش می یابد. در مجموع نتایج پژوهش تاکید می کنند که گردشگری ورزشی طبیعت محور علاوه بر ارتقای سلامت جسمی و روانی گردشگران در تقویت سرمایه های اجتماعی، کاهش هزینه های درمانی و ارتقای کیفیت تجربه سفر نیز موثر است. از این رو، توسعه و ترویج این نوع گردشگری می تواند به عنوان راهبردی پایدار در برنامه ریزی های حوزه سلامت و گردشگری مورد توجه سیاست گذاران، مدیران گردشگری و متخصصان سلامت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گردشگری ورزشی طبیعت محور ، سلامت جسمانی ، سلامت روانی ، رضایتمندی گردشگران