نگاه بومی به ابعاد مختلف ایمنی و امنیت راهگشای توسعه پایدار در مرزهای ایران

طی سال های اخیر موضوع امنیت مناطق مرزی و موضوع انسداد مرزها به طور جدی مورد توجه مسئولان بوده است. در همین راستا به طور سالانه ردیف های بودجه ای برای ساخت تجهیزات و امکانات لجستیکی برای پیشبرد انسداد مرزها در لایحه بودجه در نظر گرفته شده است. فارغ از این که موضوع انسداد مرزها چه پیشرفت و تاثیراتی در امنیت و ایجاد توسعه پایدار در مناطق مرزی داشته است، به نظر می رسد ابعاد و مولفه های دیگری نیز می تواند در تامین امنیت پایدار در مناطق مرزی موثر باشد که کمتر مورد توجه قرار گرفته و اگر مورد توجه بوده به صورت تک بعدی یا مقطعی بوده است. منجمله بحث نیروی انسانی تحت عنوان پدافند غیرعامل که خود در حفظ و ایجاد ایمنی و امنیت عمومی به صورت آموزش و همکاری همگانی تبلور می یابد؛ با این تفاسیر در این پژوهش از روش توصیفی - تحلیلی با ابزار مشاهده مشارکتی در جهت رسیدن به نتایج استفاده شده و همچنین در این مقاله سعی شده ضمن معرفی ابعاد به بررسی جنبه های مختلف و تاثیر همه جانبه آنها در توسعه پایدار مرزهای کشورمان پرداخته شود، که ابعاد مدنظر این پژوهش عبارتند از: ابعاد اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و با دنبال کردن سوال اصلی این پژوهش که آیا توجه به توان نیروهای بومی و نگاه بومی داشتن توانسته است هزینه های لجستیکی را کاهش داده و شرط توسعه پایدار در مرزهای کشور را فراهم سازد؟ یافته های تحقیق نشانگر این است که توجه به ابعاد یاد شده از آسیب های فردی و گروهی کاسته و با دادن شخصیت به بومیان و تقسیم کارها در خصوص ابعاد یاد شده بین بومیان هر منطقه مرزی، بار این قبیل هزینه ها را از دوش دولت بردارد که این امر زمینه شکوفایی، خلاقیت و انگیزه کارآفرینی در بین بومیان را موجب گردیده است.

کلیدواژه ها:

ابعاد امنیت ، بومیان ، مرزها ، توسعه پایدار ، هزینه های لجستیکی