اکوتوریسم ابزاری برای توسعه پایدار بررسی، ابعاد عوامل کلیدی و چالش ها

وجود چالش های فزاینده محیطی و اجتماعی ناشی از گردشگری انبوه باعث شده اکوتوریسم به عنوان یک رویکرد نوین و مسئولانه در صنعت گردشگری مطرح شود. این پژوهش مروری با هدف بررسی نقش اکوتوریسم به عنوان ابزاری برای تحقق توسعه پایدار؛ ابعاد عوامل کلیدی و چالش های پیش رو را تحلیل می کند. با استفاده از روش فراتحلیل و مرور منابع کلیدی فارسی و انگلیسی، نتایج این مطالعه نشان می دهد که اکوتوریسم پتانسیل بالایی برای حفاظت از منابع طبیعی، حمایت از جوامع محلی و ایجاد منافع اقتصادی پایدار دارد. یافته ها دو بعد اصلی «انسانی» و «محیطی» را برای توسعه اکوتوریسم پایدار شناسایی نمودند که شامل معیارهای زیست محیطی، اقتصادی، اجتماعی فرهنگی، حاکمیتی، مدیریتی، و فناوری است. دستیابی به توسعه پایدار از طریق اکوتوریسم مستلزم برنامه ریزی دقیق، حکمرانی موثر و مشارکت فعال تمامی ذی نفعان است. چالش هایی مانند عدم برنامه ریزی منسجم، کمبود زیرساخت ها و تاثیرات منفی احتمالی بر اکوسیستم ها و فرهنگ های بومی باید با رویکردهای آینده نگر و مدیریت صحیح مدیریت شوند. این مطالعه با ارائه یک چارچوب نظری جامع را برای کمک به برنامه ریزان و سیاست گذاران در جهت هدایت اکوتوریسم به سمت اهداف توسعه پایدار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اکوتوریسم ، توسعه پایدار ، گردشگری ، مدیریت منابع ، مشارکت جامعه