بررسی خصوصیات دموگرافیک بالینی مبتلا به بیماری کاوازاکی

مقدمه: بیماری کاوازاکی (KD) یک واسکولیت شایع در دوران کودکی می باشد که همراه با تب بوده و باعث التهاب عروق بافت های بدن به خصوص در شریان های کرونر می شود. این مطالعه با هدف بررسی خصوصیات دموگرافیک، بالینی، آزمایشگاهی و پیامد بیماران مبتلا به بیماری کاوازاکی در بیمارستان مطهری شهرستان ارومیه از سال ۱۳۹۱-۱۳۹۹ انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه Cross-sectional پرونده ی ۱۹۹ بیمار که در مرکز فوق تخصصی کودکان بیمارستان شهید مطهری ارومیه با تشخیص کاوازاکی در طول ۸ سال بستری شده و اقدامات تشخیصی و درمانی آنها انجام گرفته بود، مورد مطالعه قرار گرفت. اطلاعات بیماران مورد مطالعه توسط پرسشنامه هایی جمع آوری شده و سپس داده های به دست آمده از طریق نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۲ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۳۴.۸۸±۲۳.۹۴ ماه، میانگین مدت تب ۹.۱۰±۴.۲۸، میانگین مدت بستری ۶.۶۸±۳.۲۹ روز و میانگین زمان شروع IVIG افرادی که پیامد بیماری داشتند ۱.۷۷±۱.۵۳ روز به دست آمد. به طور کلی ۳۵ نفر (۱۷.۵۸٪) پیامد بیماری کاوازاکی داشتند ولی در ۱۴۷ نفر (۸۲.۴۲٪) پیامد بیماری گزارش نشد. از کل بیماران مبتلا به کاوازاکی، ۱۱۲ مورد علایم Complete KD و ۸۷ مورد علایم Incomplete KD را داشتند که از ۱۱۲ بیمار مبتلا به Complete KD، ۱۳ نفر و از ۸۷ بیمار مبتلا به Incomplete KD، ۲۲ نفر پیامد بیماری درگیری عروق کرونر داشتند. ۳۵ نفر دارای تب ۵ روزه، پیامد بیماری و روزه بودند که پیامد بیماری نداشتند. شایع ترین علایم بالینی کونژنکتیویت غیر چرکی در ۱۰۲ نفر و کم ترین علایم بالینی، لنفادنوپاتی گردنی یک طرفه در ۶۶ نفر بود. نتیجه گیری: علایم بالینی، سن، جنسیت، مدت تب، زمان شروع IVIG، مدت بستری و تب ۵ روزه هیچ کدام ارتباط معنی داری با پیامد بالینی نداشتند. تنها میزان لوکوسیتوز و میزان هموگلوبین با پیامد بالینی ارتباط معنی داری داشت. همچنین ارتباط معنی داری بین فصول مختلف سال با پیامدهای بیماری کاوازاکی وجود نداشت.

کلیدواژه ها:

بیماریهای کاوازاکی ، ویژگیهای بالینی ، یافته های آزمایشگاهی