تاثیر مانورهای آمادگی در بلایا بر ابعاد عملکردی کارکنان مراکز خدمات جامع سلامت مطالعه موردی شهرستان دامغان

زمینه مراکز خدمات جامع سلامت نقش حیاتی در پاسخگویی به نیازهای بهداشتی درمانی جامعه در زمان بحران دارند و مانورهای آمادگی می توانند توانمندی کارکنان را در این شرایط ارتقا دهند. هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مانورهای آمادگی در بلایا بر عملکرد کارکنان مراکز خدمات جامع سلامت شهرستان دامغان در سال ۱۴۰۳ انجام شد. روش در این مطالعه شبه تجربی داده های ۱۵۱ نفر از کارکنان مراکز خدمات جامع سلامت دامغان با پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. این پرسشنامه تاثیر مانورها بر پنج بعد عملکردی دقت، سرعت واکنش سریع، کار تیمی و رضایت بیماران را سنجید. داده ها با آزمون های ناپارامتریک تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که مانورهای آمادگی تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد کارکنان داشت (۰.۰۰۱>p). میانگین عملکرد (۳.۷۱) از (۵) بالاتر از سطح متوسط بود با افزایش تعداد مانورها عملکرد کارکنان بهبود می یافت (۰.۰۰۱>p). واقع گرایی سناریوها بیشترین همبستگی را با عملکرد داشت (۰.۴۹=۱) و مانورهای میدانی و ترکیبی اثربخشی بیشتری از مانورهای رومیزی نشان دادند فرهنگ سازمانی و سبک رهبری نیز در اثربخشی مانورها نقش داشتند همچنین متغیرهای سن، تحصیلات، سابقه کار و سمت شغلی بر عملکرد تاثیرگذار بودند (۰.۰۵>p). نتیجه گیری برگزاری منظم مانورهای آمادگی با سناریوهای واقع گرایانه، ترکیب مانورهای رومیزی و میدانی و فرهنگ سازمانی حمایتی می تواند عملکرد کارکنان را در مواجهه با بلایا بهبود بخشد. آمادگی کارکنان نظام سلامت برای شرایط بحرانی امری ضروری است که به کاهش آسیب های ناشی از بلایا کمک می کند.

کلیدواژه ها:

مانورهای آمادگی ، بلایا ، عملکرد ، کارکنان مراکز خدمات جامع سلامت ، آمادگی در بحران