کاهش آلایندگی و بهینه سازی تولید در نیروگاه های حرارتی

نیروگاه های حرارتی که با وجود نقش محوری در تامین برق به سبب اتکا به سوخت های فسیلی با چالش های زیست محیطی (SO۲, NOx, PM, CO۲) و اتلاف های انرژی مواجه اند، این مقاله چارچوبی یکپارچه برای کاهش آلایندگی و بهینه سازی تولید ارائه می کند که سه لایه ی بهبود احتراق و سوخت، کنترل پس انتشار و ارتقای کارایی چرخه ی حرارتی و دیجیتال سازی را در بر می گیرد. بسته راهکارها شامل مشعل های کم نیتروژن، احتراق مرحله ای، بازیافت گاز دودکش، گوگردزدایی تر، انیمه خشک، جذب انتخابی کاتالیستی، الکتروفیلتر، بگ فیلتر، بازیافت حرارت، سیکل ترکیبی و CHP، تحلیل اگزرژی و پینچ، نگهداشت پیش بینانه و کنترل پیش بین مدل مبناست. جمع بندی نشان می دهد ترکیب اقدامات فناورانه و مدیریتی همراه با سیاست گذاری انگیزشی، قیمت گذاری کربن، استانداردهای عملکردی ۵۰۰۰۱ ISO می تواند همزمان «شدت انتشار» و Heat Rate را کاهش داده و هزینه تمام شده تولید برق را در افق میان مدت پایین بیاورد. در نهایت نتیجه گیری مقاله نشان می دهد که ترکیب سامانه های کنترل آلایندگی با فناوری های ارتقای راندمان می تواند نقشی کلیدی در کاهش اثرات زیست محیطی تولید برق حرارتی و حرکت به سوی توسعه پایدار ایفا کند.

کلیدواژه ها:

نیروگاه های حرارتی ، سوخت های فسیلی ، تحلیل اگزرژی ، تولید برق ، شدت انتشار