تعامل انسان و رایانه در زمینه بهبود سلامت دیجیتال

در ایجاد موفقیت ها و بهبود عملکرد سامانه های سلامت، تعامل انسان و رایانه نقش به سزا و عامل تعیین کننده ای است. در این مقاله ی مروری با مطالعه و تمرکز بر سه مقاله کلیدی بر این اصل اساسی فائق می شویم که توجه صرف بر بالا بردن توانایی ها و قابلیت های فنی کافی نیست و تواما یک طراحی کاربر محور با توجه به محدودیت ساختاری و تخصصی، نیاز به تمرکز بر جامعه ی انسانی و نیازهای بشری بخصوص در جمعیت های خاص مثلا سالمندان دارد که این موضوع نه تنها رضایت این گروه را بالا می برد بلکه در کنار آن درصد پذیرش سامانه را به مرور در دراز مدت بیشتر می کند. در واقع درک و شناخت عمیق و درست از نیازهای کاربر است که فرآیند طراحی را وادار به این می کند که رابط ها باید ساده و درعین حال به موقع پاسخگو و با کمترین اشتباه ممکن باشند. به طور کلی و اجمالی تاثیرگذاری این سامانه ها بر پذیرش آن توسط کاربر، سهل الاستخدام بودن آن می باشد. حفظ و رعایت نکات تخصصی و در نظر گرفتن ارکان پذیرش یک سامانه ی کامپیوتری در حوزه ی سلامت توسط انسان مسلما منجر به کاهش خطاهای پزشکی، کاهش بار شناختی اولیه ی کاربران، افزایش رضایتمندی کاربر در استفاده از سامانه و در نهایت ارتقای صد در صدی نتیجه گیری از استفاده ی آن می باشد.

کلیدواژه ها:

تعامل انسان و رایانه ، سلامت دیجیتال ، طراحی کاربر محور ، سالمندان ، پذیرش سامانه