بررسی تاثیر عامل هسته زانوع بتا ۱۰۰-NUC بر ماتریس گرید لوله و مقایسه آن با عامل هسته زا نوع بتا ۸۲-NAB

در این گزارش ابتدا مقایسه TDS عامل هسته ۱۰۰-NUC و ۸۲-NAB مورد بررسی قرار گرفت. سپس دمای مذاب این دو عامل هسته را ماده خالص مورد مطالعه قرار گرفت. در این مطالعه مشخص گردید که به لحاظ ساختاری کریستال های ماده ۲-۲-NAB در دماهای پایین تری نسبت به ۱۰۰-NUC تشکیل می گردند سپس به شرح آزمایش پرداخته شد. در این بخش بیان گردید که به پودر گرید لوله در غلظت های مختلف عامل هسته ۱۰۰-NUC اضافه شده است تا تاثیر آن بر خواص فیزیکی، مکانیکی و حرارتی ماتریس گرید لوله مورد مطالعه قرار گیرد. در بخش نتایج تاثیر ۱۰۰-NUC بر خواص فیزیکی، مکانیکی و حرارتی ماتریس گرید لوله نتیجتا مشاهده گردید که حضور ۱۰۰-NUC در ماتریس گرید لوله بیشترین تاثیر را در خواص استحکام ضربه، مدول ازدیاد طول در نقطه شکست و دمای بلورینگی داشته است. در بخش آخر تاثیر ادتیو ۱۰۰-NUC و ۸۲-NAB بر خواص فیزیکی، مکانیکی و حرارتی ماتریس گرید لوله مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج این بخش نشان داد که نمونه های حاوی ۱۰۰-NUC در مقایسه با ۸۲-NAB، سطح خشک تر، سختی راکول بالاتر، استحکام ضربه ای بالاتر در غلظت های بالا و در غلظت های پایین استحکام ضربه ای پایین تری دارند، افت مدول پایین تر، ثبات در تنش در نقطه تسلیم، رشد کمتر کرنش در نقطه تسلیم، رشد بیشتر ازدیاد طول در نقطه شکست، رفتار مشابه در دمای نرمی Vicat، عدم افزایش در دمای HDT، افت کمتر درصد بلورینگی، رفتار مشابه در افزایش دمای بلورینگی و رفتار متفاوت در تشکیل کریستال های بتا و مقدار آنها از خود نشان می دهند. در گزارش پیش رو نتایج نشان داد که غلظت بهینه جهت مصرف ۱۰۰-NUC در ماتریس گرید لوله ppm ۷۰۰ می باشد و حضور عامل هسته زا نوع بتا ۸۲-NAB در ساختار گرید لوله معمولی شرکت پتروشیمی رجال جهت ساخت لوله RCT غلظت بهینه برای مصرف ۸۲-NAB در ماتریس گرید لوله غلظت ppm ۵۰۰ می باشد.

کلیدواژه ها:

پلی پروپیلن ، عامل هسته زا ، سختی راکول ، استحکام ضربه ، تنش کرنش ، بلورینگی