بررسی تاثیر میراگر اصطکاکی در رفتار لرزه ای سازه های بتنی بلند مرتبه تحت زلزله های حوزه نزدیک

یکی از مهمترین موضوعات در زمینه مهندسی سازه کاهش خرابیهای ناشی از حوادث طبیعی همچون زلزله می باشد. بکارگیری میراگرها و جداسازها در سازه از جمله فناوری هایی است که در راستای بهبود و کنترل رفتار سازه موثر است. میراگرهای اصطکاکی ابزارهای مهندسی هستند که با ایجاد اصطکاک بین سطوح لغزنده انرژی ارتعاشی سازه های بلند را در زمان زلزله یا باد مستهلک می کنند. انواع مختلفی از این میراگرها مانند میراگرهای اتصال اصطکاکی و میراگرهای اصطکاکی دورانی وجود دارند که در مهاربندی های قطری یا سایر اتصالات سازه به کار می روند. در این مطالعه در ابتدا سازه های ۱۰، ۱۲ و ۱۵ طبقه به صورت قاب خمشی و سازه ۱۰ طبقه به صورت دوگانه قاب خمشی و دیوار برشی و با فرض قرارگیری در شهر تبریز طراحی می گردد سپس با در نظر گرفتن میراگر اصطکاکی با فرض ۷۰ درصد وزن سازه طراحی شده به عنوان بار بهینه لغزش میراگر پاسخ سازه های مورد نظر تحت بارگذاری پنج رکورد زلزله حوزه نزدیک و با تحلیل تاریخچه زمانی استخراج و مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد به طور کلی با توجه به ارتفاع زیاد سازه های مورد مطالعه میراگر اصطکاکی در کاهش پاسخ جابجایی سازه ۴۰ تا ۷۰ درصد کاهش را نشان می دهد و با افزایش ارتفاع سازه این درصد کاهش بیشتر می شود. به علاوه میراگر اصطکاکی تاثیر چندانی در کاهش پاسخ ماکزیمم شتاب سازه و لنگر خمشی پای ستون نخواهد داشت.

کلیدواژه ها:

سازه های فولادی ، قاب فولادی ، میراگر اصطکاکی ، رفتار لرزه ای