بررسی پروتکل SCL در شناسایی و آنالیز تاخیرات احتمالی در پروژه های ساخت و ساز ایران پروژه موردی: محوطه سازی بیمارستان خاتم

تاخیرات زمانی در پروژه های ساخت و ساز ایران به ویژه در پروژه های بیمارستانی چالش های اقتصادی و حقوقی متعددی ایجاد می کنند. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد پروتکل SCL در شناسایی، تحلیل و مدیریت تاخیرات در پروژه بیمارستان خاتم قم انجام شد تا راهکارهایی برای بومی سازی این پروتکل و بهبود مدیریت پروژه ارائه دهد. این مطالعه از نوع کاربردی و ترکیبی (کیفی و کمی) بود. جامعه آماری شامل ۲۳ متخصص (۶ کارفرما، ۸ مشاور، ۹ پیمانکار) در پروژه بیمارستان خاتم قم بود. داده ها از طریق مصاحبه های ساختارمند، پرسشنامه لیکرت (۱۱۳ عامل تاخیر) و تحلیل با نرم افزارهای Microsoft Project، Primavera P۶ و SPSS جمع آوری و تحلیل شدند. ۱۱۳ عامل تاخیر در چهار دسته منشا، جبران پذیری، حالت زمانی بحرانی (بودن) طبقه بندی شدند. عوامل محیطی با میانگین ۳.۶۷ مانند تورم و تحریم ها، پیمانکار (۵۷%)، کارفرما (۲۵.۵%) و مشاور (۱۷.۵%) به ترتیب بیشترین سهم را داشتند. همبستگی قوی بین کارفرما و پیمانکار (r=۰.۷۳) مشاهده شد. بومی سازی SCL با تطبیق با شرایط عمومی پیمان انجام شد. پروتکل SCL با ارائه چارچوبی سیستماتیک، مدیریت تاخیرات را بهبود بخشید و اختلافات را کاهش داد. بومی سازی این پروتکل امکان استفاده موثر در پروژه های ایرانی را فراهم کرد. این یافته ها می توانند به تدوین دستورالعمل های ملی برای مدیریت تاخیرات کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تاخیرات زمانی ، پروتکل SCL ، مدیریت پروژه ، بیمارستان خاتم قم ، بومی سازی ، ساخت و ساز