بررسی تجربی رفتار پیوستگی و عملکرد میلگردهای FRP در بتن مسلح به الیاف

در این پژوهش رفتار پیوستگی میلگردهای پلیمری (FRP) در بتنهای الیافی با رویکردی نوین و مبتنی بر ۵۹ آزمایش تجربی مورد بررسی قرار گرفت هدف،مطالعه تحلیل اثر نوع و میزان الیاف،فولادی سطح،میلگرد طول مهاری و مقاومت فشاری بتن بر عملکرد پیوستگی میلگردهای فولادی CFRP و GFRP بود نتایج نشان داد افزایش الیاف فولادی تا ۱/۵ درصد موجب بهبود قابل توجه مقاومت پیوستگی می شود، در حالی که افزایش بیش از حد مقاومت فشاری بتن به ویژه پس از ۴۵ مگاپاسکال منجر به کاهش پیوستگی به علت شکنندگی و پوسته شدن سطح آرماتور می گردد آزمایش های تیر ریلم نشان دادند که افزایش طول مهاری باعث افت مقاومت پیوستگی می شود که برای میلگردهای فولادی تا ۳۰ درصد و برای GFRP با پوشش ماسه ای ریز تا حدود ۹ درصد برآورد شد میلگردهای FRP به ویژه با پوشش ماسه ای ریز پیوند پایدارتری با بتن نشان داده و از کاهش مقاومت ناشی از سختی زیاد بتن مصون ماندند. یافته های این تحقیق ضرورت بهینه سازی پارامترهایی چون طول مهاری نوع پوشش و خواص بتن را برای افزایش دوام و کارایی میلگردهای FRP در بتنهای الیافی نشان می دهد و مسیر جدیدی برای توسعه روش های طراحی سازه های مقاوم و سبک فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

رفتار ، پیوستگی میلگردهای پلیمری ، بتنهای الیافی ، مقاومت فشاری بتن