مدیریت تعادل کار و زندگی در مدیران مدارس آموزش و پرورش شهر تهران با تاکید بر اکوسیستم نوآوری

مرور مطالعات تعادل کار و زندگی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی در بهبود کارآمدی و سلامت روان مدیران مدارس اهمیت ویژه ای در آموزش و پرورش دارد. این مقاله با هدف بررسی و تحلیل تعادل کار و زندگی مدیران مدارس شهر تهران با تاکید بر نقش اکوسیستم نوآوری انجام شده است. با پژوهش های پیشین مشخص شد که فشارهای شغلی و حجم مسئولیت ها می تواند به کاهش کیفیت زندگی شخصی و رضایت شغلی مدیران منجر شود در حالی که اکوسیستم نوآوری با فراهم کردن امکانات خلاقانه، شبکه های حمایتی و فرصت های توسعه حرفه ای توانایی مدیران را برای مدیریت موثر وظایف شغلی و شخصی افزایش می دهد. تحلیل مرور ادبیات نشان می دهد که بهره گیری از نوآوری در مدیریت مدارس موجب افزایش انعطاف پذیری، کاهش استرس شغلی و ارتقای رضایت شغلی و انگیزه کاری مدیران می شود. علاوه بر این مطالعات نشان داده اند که تقویت فرهنگ سازمانی نوآورانه و حمایت های مدیریتی و اجتماعی تاثیر قابل توجهی در بهبود تعادل کار و زندگی دارد. یافته ها حاکی است که اکوسیستم نوآوری نه تنها به عنوان یک ابزار تسهیل کننده بلکه به عنوان محرکی برای ارتقای پایداری عملکرد مدیریتی و سلامت روانی مدیران مدارس عمل می کند. این مقاله با تاکید بر تحلیل توصیفی مطالعات موجود نقش سیاست ها و اقدامات نوآورانه در بهبود مدیریت، زمان کاهش فرسودگی شغلی و ارتقای کیفیت زندگی مدیران را برجسته می کند. در نهایت نتایج مرور نشان می دهد که ایجاد فضایی خلاقانه و انعطاف پذیر در مدارس می تواند تعادل بین مسئولیت های کاری و زندگی شخصی مدیران را تقویت نموده و به توسعه مستمر آموزش و پرورش کمک کند.

کلیدواژه ها:

تعادل کار و زندگی ، مدیران مدارس ، اکوسیستم نوآوری ، آموزش و پرورش