تاثیر سرمایه انسانی و سرمایه رابطه ای بر رقابت پذیری شرکت های دانش بنیان

در دنیای امروز رقابت در بازارهای جهانی به یکی از چالش های اصلی شرکت ها تبدیل شده است. شرکت های دانش بنیان به دلیل توانمندی های بالای خود در تولید دانش و نوآوری نقش مهمی در اقتصادهای ملی و بین المللی ایفا می کنند. سرمایه انسانی و سرمایه رابطه ای به عنوان دو منبع کلیدی برای تقویت رقابت دانش محور در این شرکت ها شناخته شده اند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سرمایه انسانی و سرمایه رابطه ای بر رقابت پذیری شرکت های دانش بنیان با توجه به نقش صادرات گرایی و قابلیت بازاریابی است. این پژوهش از نوع کاربردی و به روش توصیفی- پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بازاریابی شرکت های دانش بنیان استان آذربایجان شرقی بوده و نمونه ای به تعداد ۲۸۵ نفر بر اساس قاعده کلاین (۲۰۱۱) انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد ۲۴ سوالی استفاده شد. روایی و پایایی ابزار مورد استفاده به وسیله آزمون های مختلف تایید شد و نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و Smart PLS نسخه ۴ برای تجزیه و تحلیل داده ها به کار گرفته شدند. نتایج تجزیه و تحلیل داده ها در سطح اطمینان ۹۵ و سطح خطای ۵ نشان داد که سرمایه انسانی و سرمایه رابطه ای به طور معناداری بر رقابت دانش شرکت های دانش بنیان تاثیرگذار هستند. همچنین نقش صادرات گرایی و قابلیت دانش بازاریابی به عنوان عوامل میانجی در این تاثیرات مورد تایید قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می دهد که تقویت سرمایه انسانی و سرمایه رابطه ای می تواند به افزایش رقابت پذیری شرکت های دانش بنیان کمک کند، همچنین توجه به صادرات گرایی و بهبود قابلیت های دانش بازاریابی به عنوان عوامل کلیدی در بهبود رقابت این شرکت ها در بازارهای جهانی مورد تاکید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

سرمایه انسانی ، سرمایه رابطه ای ، رقابت پذیری ، صادرات گرایی ، قابلیت دانش بازاریابی