تصمیم گیری ترکیبی انسان هوش مصنوعی در عصر کلان داده فرصتها محدودیتها و مسیرهای تحقیقاتی آینده

این مقاله یک مرور روایی است که به بررسی موضوع تصمیم گیری ترکیبی انسان هوش مصنوعی به عنوان یک استراتژی محوری در عصر کلان داده می پردازد. این رویکرد با تلفیق مهارت های شناختی انسان مانند شهود، درک اخلاقی و آگاهی زمینه ای با توان محاسباتی هوش مصنوعی (پردازش حجم عظیم داده ها و کشف الگوها) عمل می کند. ریشه های مفهومی این موضوع به نظریه عقلانیت محدود بازمی گردد و با ظهور کلان داده ها در حال تکامل است. این مقاله با اتخاذ یک رویکرد انتخابی و مبتنی بر تئوری برای شناسایی و گردآوری منابع علمی با هدف ارائه یک ترکیب تفسیری و نقادانه به رشته تحریر درآمده است. یافته های کلیدی نشان می دهد که سیستم های ترکیبی در محیط های پیچیده و غنی از داده برتری عملی نسبت به اتکای صرف به انسان یا هوش مصنوعی دارند. یافته ها از این حکایت دارند که کلان داده ها زیربنای تحلیل های تجویزی بلادرنگ را فراهم می کنند در حالی که عامل انسانی نقش حیاتی نظارت نهایی را برای اطمینان از انطباق با ارزش ها و ملاحظات اخلاقی ایفا می کند. این هم افزایی در بخش هایی مانند بهداشت (تشخیص دقیق تر)، صنعت (زنجیره های تامین تاب آور) و امور مالی (تشخیص تقلب) نتایج عملی قابل اندازه گیری به همراه داشته است. همچنین یافته ها، گذار از ابزارهای صرفا پشتیبان به سمت همکاری های چند عاملی پویا را نشان می دهد. با وجود مزایای عملکردی، بررسی ها بر چالش های پایداری تاکید دارند؛ نگرانی های اصلی حول محور اعتماد، شفافیت (معضل جعبه سیاه) و ریسک اتکای بیش از حد به توصیه های الگوریتمی متمرکز است. همچنین نقدها به غفلت از انتشار سوگیری ها از طریق کلان داده ها در مدل های ترکیبی و فقدان تحقیقات مقایسه ای در زمینه ها و ساختارهای سازمانی متفاوت اشاره دارند. با بررسی های صورت گرفته و مرور ادبیات این نتیجه به دست می آید که تصمیم گیری ترکیبی از یک مفهوم نظری به سمت یک پارادایم عملی بالغ در حال سیر و تحول است که دقت و کارایی را بهبود می بخشد؛ با این حال پتانسیل کامل آن منوط به رفع چالش های اجتماعی-فنی باقی مانده است. تحقیقات آینده باید بر مطالعات طولی برای بررسی تکامل اعتماد، تحقیقات مقایسه ای در زمینه های اقتصادی-فرهنگی متنوع به ویژه شرکت های کوچک و متوسط و تعمیق مدل های اخلاقی و کاهش سوگیری تمرکز کند تا اطمینان حاصل شود که این همگرایی قدرتمند به عنوان عاملی برای توانمندسازی پایدار انسانی عمل خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری ترکیبی ، کلان داده ، هم افزایی انسان هوش مصنوعی ، سیستم های اجتماعی فنی