رابطه بین رهبری دانش محور با تسهیم دانش بین معلمان مقطع متوسطه

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین رهبری دانش محور با تسهیم دانش با نقش میانجی خودکارآمدی در بین معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا بود. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی همبستگی بود که داده ها به صورت میدانی و از طریق پرسشنامه و به روش میدانی گردآوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا به تعداد ۷۶ نفر بود که با توجه به محدود بودن جامعه آماری کلیه ۷۶ معلم جامعه آماری به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های رهبری دانش گرا دونات و همکاران (۲۰۱۴)، تسهیم دانش دیکسون (۲۰۰۰)، خودکارآمدی ریگز و نایت (۱۹۹۴) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه و پایایی پرسشنامه ها از طریق ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه های رهبری دانش محور، تسهیم دانش، خودکارآمدی به ترتیب ۰/۸۲، ۰/۸۳ و ۰/۸۸ محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی، ضریب همبستگی اسپیرمن با استفاده از نرم افزار SPSS و PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین رهبری دانش محور با خودکارآمدی در بین معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین رهبری دانش محور با تسهیم دانش در بین معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین خودکارآمدی با تسهیم دانش در بین معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که خودکارآمدی در رابطه علی بین رهبری دانش محور با تسهیم دانش در بین معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری دانش محور ، تسهیم دانش ، خودکارآمدی ، معلمان مقطع متوسطه شهرستان شهرضا