تعامل طرحواره های ناسازگار، استرس و اضطراب در شکل گیری اعتیاد و دردهای مزمن؛ نقش مداخلات معنا درمانی، هوش معنوی و تاب آوری

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش طرحواره های ناسازگار اولیه در شکل گیری اعتیاد و دردهای مزمن و همچنین تبیین اثرات واسطه ای استرس و اضطراب انجام شد. روش پژوهش مرور روایتی بود و منابع علمی مرتبط از پایگاه های معتبر گردآوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد طرحواره های ناسازگار اولیه با افزایش حساسیت هیجانی و کاهش توانایی تنظیم هیجان، زمینه ساز گرایش به رفتارهای اعتیاد و شدت یافتن تجربه درد می شوند. استرس و اضطراب نیز با عمل به عنوان عوامل واسطه این چرخه را تقویت کرده و کارآمدی راهبردهای مقابله ای را کاهش می دهند. در مقابل، معنا درمانی، هوش معنوی و تاب آوری به عنوان عوامل محافظتی معرفی شدند که با افزایش پذیرش معناجویی و توان مقابله ای، فرد اثرات منفی این چرخه را کاهش می دهند. یافته ها بر ضرورت مداخلات چندبعدی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار ، اولیه ، استرس ، اضطراب ، اعتیاد ، درد مزمن