پیش بینی نشانه های جسمانی سازی بر اساس سبک های فرزند پروری ادراک شده با میانجی گری تنظیم هیجانی در نوجوانان دختر

نشانه های جسمانی سازی از شایع ترین مشکلات روان شناختی نوجوانان دختر به شمار می آید. هدف پژوهش حاضر، پیش بینی نشانه های جسمانی سازی بر اساس سبک های فرزند پروری ادراک شده با میانجی گری تنظیم هیجانی در نوجوانان دختر بود. طرح پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل نوجوانان دختر ۱۵ تا ۱۸ سال ساکن منطقه ۳ شهر تهران در مهر ماه ۱۴۰۴ بود. از میان آنان ۳۰۰ نفر از طریق مدارس دخترانه مقطع متوسطه دوم منطقه شهر تهران به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری ادراک شده با بامریند (۱۹۷۳) (PSI)، پرسشنامه تنظیم هیجانی گراس و جان (۲۰۰۳) (ERQ) و پرسشنامه غربالگری برای نشانگان جسمانی سازی ریف و هیلر (۲۰۰۳) (۷-SOMS) بود. پردازش آماری داده ها به کمک نرم افزارهای SPSS ۲۸ و Amos ۲۴ و با آزمون های همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که مدل پژوهش دارای برازش مطلوبی است. سبک استبدادی (۰/۴۷۷) و راهبرد سرکوبی (۰/۵۱۲ (B)) اثر مستقیم معناداری بر نشانه های جسمانی سازی داشتند، همچنین سبک استبدادی بر سرکوبی (۰/۴۹۸) و سبک مقتدرانه (۰/۴۱۶ (B)) بر ارزیابی مجدد اثر مستقیم معناداری داشت. سرکوبی نیز توانست رابطه بین سبک های استبدادی با نشانه های جسمانی سازی را میانجی کند (۰/۲۱۹ (B)). بنابراین می توان نتیجه گرفت که تنها سبک فرزند پروری استبدادی همراه با نقش راهبرد سرکوبی سهم معناداری در تبیین نشانه های جسمانی سازی نوجوانان دختر دارند. همچنین تایید میانجی گری سرکوبی نشان می دهد که نحوه تنظیم هیجانی مسیر انتقال اثر سبک های فرزند پروری ادراک شده بر نشانه های جسمانی سازی را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری ادراک شده ، تنظیم هیجانی ، نشانه های جسمانی سازی