بررسی تاثیر درمان مبتنی بر شفقت بر انعطاف پذیری شناختی و استرس والدگری مادران دارای فرزند ناتوان جسمی ۶-۳ سال

پژوهش حاضر با بهره گیری از مدل توانبخشی یکپارچه با هدف بررسی تاثیر شفقت درمانی بر انعطاف پذیری شناختی و استرس والدگری مادران دارای فرزند ناتوان جسمی در شهرستان لنجان در سال ۱۴۰۳ انجام شده است. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود و از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. بدین منظور از بین جامعه آماری این پژوهش که کلیه مادران دارای فرزند با معلولیت جسمی در شهرستان لنجان که فرزندشان در موسسه نویددهندگان توانبخش شفا تحت آموزش قرار داشتند، بود براساس معیارهای ورود و خروج، پژوهش تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی (CFI) و استرس والدگری آبیدین. پس از اجرای پیش آزمون، شرکت کنندگان در گروه آزمایش طی ۷ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی تحت آموزش شفقت درمانی قرار گرفتند. بعد از اعمال متغیر مستقل بر گروه آزمایش هر دو گروه مجددا مورد ارزیابی قرار گرفتند؛ نتایج به وسیله نرم افزار SPSS و روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل نشان داد که شفقت درمانی بر انعطاف پذیری شناختی و دو مولفه از آن و نیز بر استرس والدگری و تمام مولفه های آن مادران دارای فرزند ناتوان جسمی در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون تاثیرگذار بوده است (p < ۰.۰۱). شفقت درمانی انعطاف پذیری شناختی و استرس والدگری مادران دارای فرزند با ناتوانی جسمی را بهبود بخشیده است. در نتیجه، استفاده از درمان مبتنی بر شفقت برای این خانواده ها اهمیت ویژه ای دارد.

کلیدواژه ها:

شفقت درمانی ، انعطاف پذیری شناختی ، استرس والدگری ، ناتوانی جسمی