سهم متغیرهای تاب آوری و راهبردهای تنظیم هیجان در پیش بینی طلاق عاطفی دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد بوکان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی طلاق عاطفی بر اساس تاب آوری و راهبردهای تنظیم هیجان در دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد بوکان صورت گرفت. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشتمل بر ۱۷۰ نفر بود که مطابق جدول کرجسی و مورگان حداقل تعداد نمونه ۱۱۹ نفر به دست آمد و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تاب آوری کانر و همکاران، مقیاس راهبردهای تنظیم هیجان گراس و جان و مقیاس طلاق عاطفی گاتمن بودند. داده ها با استفاده از نرم افزار Spss ویراست ۲۴ و از طریق آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین طلاق عاطفی با راهبردهای تنظیم هیجان و تاب آوری رابطه معنادار وجود دارد و این متغیرها قادر به تبیین ۴۱٪ طلاق عاطفی بین دانشجویان متاهل بودند (P<۰/۰۱). بنابراین می توان گفت که درصد قابل توجهی از طلاق عاطفی از طریق تاب آوری و راهبردهای تنظیم هیجان قابل پیش بینی است.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، تاب آوری ، راهبردهای تنظیم هیجان