تاثیر مثبت روش های تلفیقی در تدریس بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

روش های تلفیقی در تدریس به عنوان یکی از کارآمدترین رویکردهای آموزشی نوین، با ترکیب هدفمند راهبردهای گوناگون از جمله سخنرانی کوتاه، پرسش و پاسخ سیستماتیک، کار گروهی ساختاریافته، بحث کلاسی آزاد، نمایش عملی، یادگیری مبتنی بر مسئله، پروژه های تحقیقاتی و فناوری های دیجیتال، بستری پویا و چندبعدی برای یادگیری فراهم می آورند. این رویکرد تلفیقی به دلیل آنکه همزمان با سبک های مختلف یادگیری دیداری، شنیداری، حرکتی و خوانداری-نوشتاری هماهنگ می شود، انگیزه درونی دانش آموزان را به طور چشمگیری افزایش می دهد و مانع از خستگی و دلزدگی آنان در طول فرایند یاددهی-یادگیری می گردد. شواهد تجربی مستخرج از پژوهش های متعدد شبه تجربی و طولی در سال های اخیر نشان می دهد که کلاس هایی که در آنها معلمان از روش تلفیقی به جای روش یکنواخت سخنرانی استفاده کرده اند، نرخ افت تحصیلی به مراتب کمتری داشته و دانش آموزان در دروس پایه مانند علوم تجربی، ریاضیات، زبان فارسی و مطالعات اجتماعی عملکرد بهتری از خود نشان داده اند. یکی از عمیق ترین دلایل این پیشرفت، برقراری ارتباط معنادار و عینی بین مفاهیم انتزاعی کتاب درسی و مثال های ملموس و روزمره زندگی دانش آموزان است که به کمک روش های تلفیقی به سادگی میسر می شود. همچنین این روش ها به طور همزمان مهارت های فراشناختی سطح بالا مانند برنامه ریزی برای یادگیری، نظارت بر درک خود در حین مطالعه، ارزیابی عملکرد شخصی و اصلاح راهبردهای ناکارآمد را در دانش آموزان پرورش می دهند. از سوی دیگر، روش های تلفیقی به معلمان این امکان را می دهد تا بازخوردهای فوری، مستمر و چندمنظوره از وضعیت یادگیری تک تک دانش آموزان دریافت کنند و بر اساس آن، سبک تدریس خود را به هنگام اصلاح نمایند. کاهش چشمگیر خستگی و یکنواختی مزمن در کلاس درس و افزایش نشاط علمی، انگیزه رقابت سالم و حس کنجکاوی از دیگر دستاوردهای غیرقابل انکار این رویکرد نوین آموزشی است.

کلیدواژه ها:

روش تلفیقی ، تدریس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان