تحلیل ساختاری تاثیر سبک های تدریس معلم بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش درونی دانش آموزان دوره ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 36

فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE02_607

تاریخ نمایه سازی: 26 خرداد 1405

چکیده مقاله:

آموزش و پرورش به عنوان یکی از بنیادی ترین نهادهای اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در توسعه فردی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جوامع ایفا می کند. در این میان، مدرسه به عنوان نخستین محیط رسمی یادگیری، مسئولیت پرورش توانایی های شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان را بر عهده دارد و معلمان به عنوان مهم ترین عامل انسانی در این نظام، تاثیر مستقیمی بر کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری دارند. پژوهشگران حوزه تعلیم و تربیت همواره بر این باور بوده اند که موفقیت نظام آموزشی بیش از هر عامل دیگری به کیفیت عملکرد معلمان وابسته است؛ زیرا معلمان نه تنها انتقال دهنده دانش هستند، بلکه با شیوه تعامل، نگرش، رفتار و روش های تدریس خود می توانند زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازند. در دهه های اخیر، با تحول رویکردهای آموزشی و گذار از الگوهای سنتی آموزش به رویکردهای یادگیرنده محور، توجه ویژه ای به سبک های تدریس معلمان و نقش آن ها در پیامدهای آموزشی معطوف شده است. سبک تدریس به مجموعه ای از باورها، نگرش ها، رفتارها و راهبردهایی اطلاق می شود که معلم در فرایند آموزش به کار می گیرد و از طریق آن با دانش آموزان تعامل می کند. سبک های تدریس مختلف می توانند فضای آموزشی متفاوتی را در کلاس درس ایجاد کنند و در نتیجه بر میزان مشارکت، علاقه، انگیزه، خلاقیت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان اثرگذار باشند. به عبارت دیگر، نحوه تدریس معلم تنها به انتقال محتوا محدود نمی شود، بلکه کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان را نیز شکل می دهد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به تحلیل ساختاری تاثیر سبک های تدریس معلم بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش درونی دانش آموزان دوره ابتدایی پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که سبک های تدریس معلمان نقش تعیین کننده ای در شکل گیری انگیزش درونی و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی دارند و از طریق ایجاد تعامل مثبت، حمایت آموزشی و مشارکت فعال، می توانند کیفیت یادگیری را به طور معناداری بهبود بخشند. بنابراین، بهبود و به کارگیری سبک های تدریس دانش آموزمحور یک راهبرد اساسی برای افزایش اثربخشی نظام آموزشی محسوب می شود.

نویسندگان

الهام رجبی

معلم مقطع ابتدایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان شازند

شقایق صفری

معلم مقطع ابتدایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان شازند

سمیرا اخوندی

معلم مقطع ابتدایی ؛ اداره آموزش و پرورش شهرستان شازند