نقش بازی و فعالیت های عملی در یادگیری دانش آموزان پایه اول

یادگیری در دوره ابتدایی، به ویژه در پایه اول، زمانی اثربخش تر است که با ویژگی های رشدی، عاطفی و شناختی کودکان هماهنگ باشد. در این میان، نقش بازی و فعالیت های عملی به عنوان دو رویکرد فعال و دانش آموزمحور، زمینه ای مناسب برای مشارکت مستقیم یادگیرندگان در فرایند آموزش فراهم می آورند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش نقش بازی و فعالیت های عملی در بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان پایه اول انجام شده است. این رویکردها با ایجاد موقعیت های واقعی یا شبه واقعی، فرصت تجربه، کشف، تعامل و تمرین را برای دانش آموزان فراهم می کنند و سبب می شوند مفاهیم آموزشی از حالت انتزاعی خارج شده و به شکلی عینی، ملموس و معنادار درک شوند. نقش بازی از طریق تقویت تخیل، افزایش اعتماد به نفس، بهبود مهارت های ارتباطی و اجتماعی و ارتقای توانایی حل مسئله، یادگیری را عمیق تر و پایدارتر می سازد. همچنین فعالیت های عملی با درگیر کردن حواس، حرکت، مشاهده و تجربه مستقیم، انگیزه یادگیری را افزایش داده و به تثبیت بهتر مفاهیم در ذهن دانش آموزان کمک می کند. یافته های نظری نشان می دهد که بهره گیری هدفمند از این روش ها می تواند موجب افزایش مشارکت کلاسی، بهبود یادگیری مفهومی، رشد مهارت های فردی و اجتماعی و ارتقای کیفیت آموزش در پایه اول دبستان شود. بنابراین، استفاده از نقش بازی و فعالیت های عملی به عنوان راهبردهایی موثر در آموزش دانش آموزان پایه اول، ضرورتی انکارناپذیر در فرایند تدریس و یادگیری به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

نقش بازی ، فعالیت های عملی ، یادگیری فعال ، دانش آموزان پایه اول ، آموزش ابتدایی ، مشارکت کلاسی