ظهور فناوری های نوین آموزشی، پارادایم های حاکم بر فرایند یاددهی–یادگیری

در سال های اخیر، ظهور فناوری های نوین آموزشی، پارادایم های حاکم بر فرایند یاددهی–یادگیری را تغییر داده است. در این رویکرد نوظهور، نقش معلم از «منبع انتقال دانش» به «طراح محیط یادگیری» و «تسهیل گر هوشمند» تغییر یافته است. یافته های پژوهشی حاکی از آن است که تلفیق آموزش چندرسانه ای، یادگیری ترکیبی و ابزارهای دیجیتال، به طور معناداری در افزایش انگیزش و درگیری ذهنی فراگیران موثر است (Mayer, ۲۰۰۹؛ Sweller, ۱۹۸۸) . در این میان، «بازی وارسازی» (Gamification) به عنوان راهبردی برای افزایش تعامل و پایداری یادگیری، جایگاه ویژه ای در محیط های آموزشی نوین یافته است (Deterding et al., ۲۰۱۱) . با این وجود، تطبیق این ابزارها با شرایط خاص محیطی (مانند آلودگی هوا، ناترازی انرژی و ضرورت آموزش مجازی) چالشی است که نیازمند طراحی اکوسیستم های یادگیری منعطف و پایدار است.