تاثیر مشارکت دانش آموزان در فعالیت های گروهی بر انگیزش

مشارکت در فعالیت های گروهی یکی از مولفه های اساسی در یادگیری اجتماعی و تقویت انگیزش تحصیلی به شمار می رود، زیرا دانش آموزان در بستر تعامل با همسالان، فرصت تجربه همکاری، مسئولیت پذیری و دستیابی مشترک به اهداف را پیدا می کنند. نظریه های یادگیری اجتماعی و رویکردهای سازنده گرایانه بر این نکته تاکید دارند که یادگیری در تعامل با دیگران معنا می یابد و تجربه موفقیت در کار گروهی می تواند احساس شایستگی و ارزشمندی فرد را افزایش دهد. هنگامی که دانش آموزان در قالب گروه های علمی، فرهنگی یا ورزشی فعالیت می کنند، نه تنها مهارت های ارتباطی و حل مسئله آنان تقویت می شود، بلکه انگیزه بیشتری برای حضور فعال در مدرسه پیدا می کنند. تجربه پذیرش اجتماعی و ایفای نقش موثر در گروه، به تقویت انگیزش درونی منجر می شود و نگرش مثبت تری نسبت به فعالیت های تحصیلی ایجاد می کند. پژوهش های حوزه روان شناسی تربیتی نیز نشان می دهد که محیط های یادگیری مشارکتی با افزایش تعاملات مثبت و کاهش احساس انزوا، زمینه ارتقای انگیزش و پیشرفت تحصیلی را فراهم می کنند (سیف، ۱۳۹۴؛ شفیع آبادی و ناصری، ۱۳۹۲).