سیر تحول سبک شناسی در بخش «شعر کلاسیک» کتاب علوم و فنون ادبی پایه دهم،گذار از غزل سنتی تا سبک هندی

چکیده سند تحول بنیادین آموزش و پرورش و برنامه های درسی ملی، بر ضرورت آشنایی دانش آموزان با میراث ادبی ایران و درک سیر تحول سبک های ادبی تاکید دارند. کتاب علوم و فنون ادبی پایه دهم، به عنوان یکی از دروس محوری در رشته ادبیات و علوم انسانی، نقشی کلیدی در معرفی ساختارهای زبانی، آرایه های ادبی و سبک شناسی شعر فارسی ایفا می کند. این مقاله با روش توصیفیتحلیلی و با تکیه بر متن کتاب درسی و منابع دست اول ادبیات فارسی، به واکاوی چگونگی انتقال مفاهیم سبک شناسی از «غزل سنتی» (نماینده سبک خراسانی و عراقی) به «سبک هندی» (نماینده سبک اصفهانی) در این کتاب می پردازد. یافته ها نشان می دهد که کتاب درسی دهم، اگرچه در معرفی مفاهیم پایه موفق عمل کرده، اما در تبیین پیوستگی تاریخی و تحولات درونی سبک ها، به ویژه گذار از ایجاز و سادگی سبک خراسانی به تفصیل و پیچیدگی سبک هندی، دچار شکاف هایی در ارائه ی شواهد متنی و تحلیل های انتقادی است. این پژوهش با بررسی نمونه های شعری منتخب در کتاب، ابعاد زیبایی شناختی، زبانی و محتوایی هر سبک را تحلیل کرده و راهکارهایی برای غنی سازی تدریس سبک شناسی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سبک شناسی ادبی ، غزل سنتی ، سبک هندی ، کتاب علوم و فنون ادبی دهم ، سبک خراسانی ، سبک عراقی ، آموزش ادبیات