دانش آموز یا معلم برای حضور در کلاس با اختلال های مداوم ارتباطی مواجه شود

اما در شرایطی که دانش آموز یا معلم برای حضور در کلاس با اختلال های مداوم ارتباطی مواجه شود، بخش زیادی از زمان آموزشی از دست می رود و تمرکز لازم برای یادگیری نیز کاهش می یابد. این یافته نشان می دهد که توسعه آموزش مجازی بدون تقویت زیرساخت های ارتباطی در سطح ملی، با محدودیت های جدی مواجه خواهد بود. از دیگر یافته های مهم، ضعف در آمادگی دیجیتال معلمان و دانش آموزان است. آموزش مجازی صرفا انتقال آموزش حضوری به فضای آنلاین نیست، بلکه نیازمند مهارت های خاصی در استفاده از نرم افزارها، مدیریت کلاس دیجیتال، تولید و استفاده از محتوای الکترونیکی، برقراری تعامل موثر، ارزشیابی آنلاین و حل مسائل فنی است. مطالعات نشان داده اند که بخش قابل توجهی از معلمان، به ویژه در ابتدای فراگیر شدن آموزش مجازی، آموزش کافی برای تدریس در بسترهای دیجیتال ندیده بودند. برخی از آنان با اصول طراحی آموزشی در فضای مجازی، شیوه های تعامل غیرحضوری و استفاده هدفمند از ابزارهای آموزشی آشنایی محدود داشتند. دانش آموزان نیز اگرچه در ظاهر با فناوری های دیجیتال مانوس هستند، اما این آشنایی همواره به معنای توانمندی آموزشی نیست. بسیاری از آنان در استفاده علمی، هدفمند و منظم از فضای مجازی برای یادگیری دچار مشکل بوده اند. در نتیجه، ضعف سواد دیجیتال یکی از آسیب های زیرساختی مهم در این حوزه به شمار می آید. یافته ها همچنین نشان می دهد که سامانه ها و پلتفرم های آموزشی مورد استفاده در آموزش و پرورش با چالش هایی مانند ناپایداری، محدودیت امکانات، ضعف در رابط کاربری، دشواری دسترسی هم زمان کاربران زیاد و کمبود قابلیت های تعاملی روبه رو بوده اند. هرچند ایجاد و توسعه برخی سامانه های بومی گامی مهم در جهت مدیریت آموزش مجازی به شمار می رود، اما بررسی ها حاکی از آن است که این سامانه ها در برخی موارد نتوانسته اند به طور کامل پاسخگوی نیازهای آموزشی معلمان و دانش آموزان باشند. کمبود امکاناتی مانند بارگذاری آسان محتوا، برگزاری روان کلاس های زنده، امکان آزمون گیری دقیق، ارائه بازخورد سریع، ثبت منظم فعالیت ها و تعامل چندجانبه، کیفیت آموزش را کاهش داده است. این مسئله نشان می دهد که وجود پلتفرم آموزشی به تنهایی کافی نیست، بلکه کارآمدی، کاربرپسندی و پایداری آن نیز از اهمیت اساسی برخوردار است. یکی دیگر از یافته های قابل توجه، ضعف در تولید و ارائه محتوای آموزشی مناسب برای فضای مجازی است (شهابی مقدم، ۱۴۰۲).