نقش خلاقیت در سلامت روان و سازگاری اجتماعی

خلاقیت به عنوان یکی از مولفه های بنیادین کارکرد روان شناختی انسان، نقشی اساسی در ارتقای سلامت روان و بهبود سازگاری اجتماعی ایفا می کند. پژوهش های معاصر نشان داده اند که افراد خلاق در مقایسه با سایرین، انعطاف پذیری شناختی بیشتری دارند، در مواجهه با فشارهای روانی از راهبردهای مقابله ای کارآمدتری استفاده می کنند و در تعاملات اجتماعی توانایی بالاتری در حل مسئله و مدیریت تعارض نشان می دهند. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش خلاقیت در ارتقای سلامت روان و سازگاری اجتماعی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع کتابخانه ای معتبر فارسی بوده است. یافته ها نشان می دهد خلاقیت از طریق افزایش خودکارآمدی، تقویت تاب آوری، بهبود تنظیم هیجانی و ارتقای مهارت های ارتباطی، زمینه سلامت روان پایدار و سازگاری اجتماعی مطلوب را فراهم می سازد. همچنین نتایج حاکی از آن است که آموزش مهارت های خلاقانه می تواند به عنوان یک مداخله پیشگیرانه در حوزه بهداشت روان مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، تقویت خلاقیت در نظام آموزشی و محیط های اجتماعی به عنوان راهکاری موثر برای کاهش آسیب های روانی و اجتماعی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، سلامت روان ، سازگاری اجتماعی ، تاب آوری ، تنظیم هیجانی ، انعطاف پذیری شناختی