نقش ریزجانداران حل کننده فسفات در افزایش ارزش کودی سنگ فسفات از طریق فناوری کمپوست سازی

آماده سازی و بکارگیری کمپوست غنی شده، به یکی از اجزای مهم کشاورزی پایدار تبدیل گردیده و در سال های اخیر به عنوان ابزاری برای استفاده جایگزین از بقایای گیاهان زراعی و کانی های کم عیار مانند سنگ فسفات (RP) از طریق فناوری کمپوست سازی، بسیار مورد توجه قرار گرفته است؛ بدین ترتیب اثرات سوء سوزاندن بقایا کاهش یافته و محتوای P بهبود پیدا می کند. این فرآیند مزایای بسیاری دارد، از جمله اقدامات بهداشتی، کاهش جرم و توده و کاهش نسبت کربن به نیتروژن (C/N) بقایای گیاهان زراعی. عملکرد کمپوست به کیفیت بستر بستگی دارد. این امر نه تنها به کشاورزان در تامین مواد مغذی گیاهی با سرمایه گذاری بسیار کم کمک می کند بلکه از ایجاد آلودگی در محیط زیست نیز جلوگیری می نماید. معدنی سازی فرم های نامحلول P موجود در RP توسط اسیدهای آلی آزاد شده طی تجزیه مواد آلی، مزیت اصلی تهیه کمپوست غنی شده است. همچنین فراهمی P به دلیل تلقیح با PSM که برای تولید اسیدهای آلی نیز معروف شده است، افزایش می یابد. این اسیدها قادرند فسفات معدنی را حل نموده و در دسترس گیاه قرار دهند. استفاده از کمپوست ضایعات آلی به همراه RP، یک روش موثر برای تولید محصولات نهایی است که حداکثر میزان سود را برای کشاورزی تضمین می کند. طیف وسیعی از انکوبه سازی های آزمایشگاهی توانسته اند مکانیسم های اساسی دخیل در محلول سازی را نشان دهند. از این نظر، مقدار تولید اسیدهای آلی و میزان اسیدیته در طول کمپوست سازی که ناشی از تلقیح میکروبی می باشند، اهمیت ویژه ای دارند. تلقیح توده کمپوست با Aspergillus awamori باعث افزایش معنی دار P کل (۳۵/۲ %) و P محلول در آب (۰۵/۰ ٪ P) و P محلول در سیترات (۸۵/۰٪ P) شده است.

کلیدواژه ها:

سنگ فسفات ، محلول سازی ، کمپوست ، بقایای گیاه زراعی ، میکروارگانیسم های حل کننده فسفات