تدوین الگوی بهینه طراحی و جانمایی تجهیزات عملیاتی در ایستگاه های آتش نشانی برای ارتقاء ایمنی کارکنان

ایمنی کارکنان در ایستگاه های آتش نشانی، به ویژه هنگام مواجهه با ماموریت های اضطراری، یکی از چالش های حیاتی مدیریت سازمانی و عملیات امدادی است. طراحی نامناسب فضای ایستگاه و جانمایی ناصحیح تجهیزات عملیاتی می تواند خطرات فیزیکی و روانی قابل توجهی برای آتش نشانان ایجاد کند و عملکرد آنها در شرایط اضطراری را کاهش دهد. پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی بهینه طراحی و جانمایی تجهیزات عملیاتی در ایستگاه های آتش نشانی شیراز انجام شد تا ایمنی کارکنان به حداکثر برسد و کارایی عملیاتی ارتقاء یابد. روش تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی-تحلیلی بوده و برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه، مصاحبه با کارشناسان و بازدید میدانی ایستگاه ها استفاده شد. جامعه آماری شامل تمام ایستگاه های آتش نشانی شیراز و کارکنان آن ها بود و نمونه گیری بر اساس نمونه گیری هدفمند و در دسترس صورت گرفت. داده های جمع آوری شده پس از تحلیل با استفاده از نرم افزار GIS و SPSS و به کمک روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و روش تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) مورد بررسی قرار گرفتند تا الگوی بهینه جانمایی تجهیزات شناسایی شود. نتایج تحقیق نشان داد که جانمایی بهینه تجهیزات، با در نظر گرفتن فواصل حرکتی، دسترسی سریع، ارگونومی، و ایمنی فیزیکی و روانی کارکنان، می تواند زمان پاسخگویی به ماموریت ها را کاهش دهد و خطرات ناشی از برخورد با تجهیزات و حوادث درون ایستگاه را به حداقل برساند. علاوه بر این، تحلیل ها حاکی از آن بود که ترکیب معیارهای عملیاتی و ایمنی در طراحی فضا و استقرار تجهیزات، شاخص های ایمنی و رضایت کارکنان را به طور قابل توجهی ارتقاء می دهد.

کلیدواژه ها:

ایستگاه آتش نشانی ، جانمایی تجهیزات عملیاتی ، طراحی بهینه ، ایمنی کارکنان ، تحلیل سلسله مراتبی