نقش آموزش بهداشت محیط در پیشگیری از انتقال بیماری های نوپدید در محیط های کاری شهرداری و آتش نشانی

بیماری های نوپدید و عفونی در محیط های کاری، به ویژه در سازمان های خدمات شهری و امدادی مانند شهرداری و آتش نشانی، تهدیدی جدی برای سلامت کارکنان و جامعه محسوب می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش بهداشت محیط در پیشگیری از انتقال این بیماری ها انجام شده است. این تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و مطالعه موردی در شهر شیراز طراحی گردید و جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شهرداری و آتش نشانی فعال در محیط های کاری پرخطر بود. نمونه ای شامل ۳۰۰ نفر با استفاده از روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها از طریق پرسش نامه ساخت یافته و مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری شد و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین آگاهی کارکنان نسبت به اصول بهداشت محیط ۷۵ درصد و میانگین رعایت عملی آن ها در محیط های کاری ۶۶ درصد بود. تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که آموزش های مستمر و عملی بیشترین تاثیر را در کاهش خطر انتقال بیماری های نوپدید دارند (ضریب Beta = ۰/۶۱)، همچنین دسترسی به تجهیزات حفاظتی و نظارت مدیریتی به ترتیب ضریب ۰/۴۸ و ۰/۴۲ داشتند. یافته ها همچنین نشان داد که کارکنان آتش نشانی در مواجهه با محیط های پرخطر، به دلیل فشار عملیاتی، با چالش های بیشتری در رعایت اصول بهداشتی مواجه هستند. این پژوهش نشان داد که آموزش هدفمند، دسترسی به تجهیزات حفاظتی و نظارت مدیریتی می تواند نقش تعیین کننده ای در پیشگیری از انتقال بیماری های نوپدید در محیط های کاری داشته باشد و ارتقای سلامت کارکنان و کاهش خطرات زیستی را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

بهداشت محیط ، بیماری های نوپدید ، آموزش ، محیط های کاری ، شهرداری ، آتشنشانی