مدیریت ایمنی، بهداشت و محیط زیست و نقش آن در ارتقای عملکرد عملیاتی آتش نشانی تبریز

مدیریت ایمنی، بهداشت و محیط زیست (HSE) به عنوان یکی از ارکان اصلی پایداری سازمان های امدادرسان، به ویژه آتش نشانی، شناخته می شود. آتش نشانان به طور مداوم در معرض ریسک های شدید شغلی قرار دارند که می تواند عملکرد عملیاتی را مختل کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت HSE در ارتقای عملکرد عملیاتی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهر تبریز انجام شد. این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-پیمایشی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل ۲۴۵ نفر از مدیران و پرسنل عملیاتی آتش نشانی تبریز بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده و حجم نمونه ۱۵۰ نفر (بر اساس فرمول کوکران) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته با طیف لیکرت پنج گزینه ای بود که روایی آن توسط خبرگان و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰.۸۷ برای HSE و ۰.۸۴ برای عملکرد عملیاتی) تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و آزمون های توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین مدیریت HSE و عملکرد عملیاتی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد(۰.۷۸۱ r=، ۰.۰۱< p). میانگین مدیریت HSE ۳.۸۲ و میانگین عملکرد عملیاتی ۳.۹۱ (از مقیاس ۵) بود که هر دو بالاتر از حد متوسط بودند. مدیریت HSE نقش کلیدی در ارتقای عملکرد عملیاتی آتش نشانی تبریز ایفا می کند. یافته ها بر ضرورت سرمایه گذاری در سیستم های یکپارچه HSE، آموزش مداوم و پایش پیشگیرانه تاکید داشت و می تواند مبنای سیاست گذاری بومی برای کاهش ریسک و افزایش کارایی عملیات امدادرسانی در کلان شهرهای پرریسک قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت HSE ، عملکرد عملیاتی ، آتش نشانی تبریز ، ایمنی شغلی ، بهداشت و محیط زیست ، جو ایمنی سازمانی