بررسی تاثیرات اجتماعی و اقتصادی بر بیماری های شغلی و پیشنهادات کاربردی جهت کاهش اثرات بیماری های شغلی

بیماری های شغلی به عنوان یکی از چالش های عمده در حوزه بهداشت حرفه ای، پیامدهای گسترده ای بر اقتصاد ملی و ساختارهای اجتماعی دارند. این پژوهش به تحلیل رابطه علی بین شاخص های اجتماعی-اقتصادی (مانند سطح درآمد، بیمه شدگی، سواد سلامت) و شیوع بیماری های شغلی می پردازد. داده های سازمان بین المللی کار (ILO) نشان می دهد سالانه حدود ۲.۰۲ میلیون نفر به دلیل بیماری ها و حوادث شغلی جان خود را از دست می دهند که بیش از ۱.۲ میلیون مورد آن مربوط به بیماری های شغلی است. یافته ها حاکی از آن است که کارگران در بخش های غیررسمی و کم درآمد، شش برابر بیشتر از کارگران بخش های رسمی در معرض بیماری های عضلانی-اسکلتی و تنفسی قرار دارند. این پژوهش چارچوبی تحلیلی سه بعدی شامل «عوامل محیطی-ساختاری»، «فرآیندهای حمایتی سلامت» و «خروجی های بیماری زایی» ارائه می دهد. همچنین، تجربیات کشورهای پیشرو (سوئد، آلمان، ژاپن) در ادغام سیاست های اجتماعی و اقتصادی در برنامه های بهداشت شغلی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که هر دلار سرمایه گذاری در حوزه پیشگیری از بیماری های شغلی، بین ۴ تا ۶ دلار صرفه جویی اقتصادی ایجاد می کند. در پایان، راهکارهای عملی برای اصلاح سیاست های ملی و ارتقای شبکه های امنیت اجتماعی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

بیماری های شغلی ، عدالت اجتماعی ، اقتصاد کار ، سیاست های بهداشتی ، امنیت شغلی