تجارب زیسته بیماران تحت کموتراپی در خصوص ایمنی داروهای ضد تومور

مقدمه و هدف: داروهای ضدتومور بر سلامت جسمی و روانی–اجتماعی بیماران تاثیر گذاشته و چالش های قابل توجهی برای بیماران، مراقبان و متخصصان حوزه سلامت ایجاد می کنند. با این حال، اطلاعات کمی در مورد تجربه زیسته بیماران از مصرف این داروها وجود دارد. تجربه زیسته در واقع درک فردی و معنادار بیمار از پدیده درمان است که تحت تاثیر عوامل درونی و بیرونی مرتبط با فرد شکل می گیرد. هدف این مطالعه، ارزیابی انتقادی، ترکیب و ارائه شواهد موجود درباره تجربه زیسته بیماران از ایمنی مصرف داروهای ضدتومور تجویز شده برای درمان تومورهای بدخیم بوده است. روش شناسی: یک جستجوی سیستماتیک در شش پایگاه داده الکترونیکی بدون محدودیت زمانی و تنها برای مقالات انگلیسی انجام شد. کلیدواژه های جست وجو مرتبط با باورها، رفتارهای مصرف دارو و بار درمانی در رابطه با بیماران، داروهای ضدتومور، تومورها و تجربه زیسته بودند. فرآیند انتخاب مطالعات، ارزیابی کیفیت و استخراج داده ها به صورت مستقل توسط دو پژوهشگر انجام شد. یافته های پژوهش با استفاده از روش های روایی و فراترکیب مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از میان ۳۱٬۰۰۴ مقاله بازیابی شده، تنها ۱۰ مطالعه معیارهای ورود به پژوهش را داشتند. این مطالعات بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ در اروپا (۶ مطالعه)، آمریکا (۳ مطالعه) و آسیا (۱ مطالعه) منتشر شده بودند. نه تم اصلی که بر تجربه زیسته بیماران تاثیرگذار بودند، شناسایی شدند: ۱. تاثیر عوامل بیرونی (اعضای خانواده، متخصصان سلامت، رسانه و فرهنگ) ۲. نگرش کلی نسبت به داروها ۳. پذیرش درمان ۴. تغییر رژیم دارویی یا دوز مصرف توسط بیمار ۵. ویژگی های دارو ۶. روال مصرف دارو ۷. عوارض جانبی داروها ۸. بار اجتماعی و اقتصادی ناشی از مصرف داروها ۹. بار درمانی مرتبط با سیستم سلامت بیماران در طول دوره درمان خود به طور مداوم در حال بازتعریف تجربیاتشان با داروها هستند. نتیجه گیری: استفاده از داروهای ضدتومور تاثیر عمیقی بر زندگی بیماران دارد. انجام مطالعات طولی و عمیق تر برای درک بهتر تجربه زیسته بیماران و ارائه حمایت های لازم در طول مسیر درمان آن ها ضروری است.

کلیدواژه ها:

بیماران تحت کموتراپی ، ایمنی ، داروهای ضدتومور